Caput II

Patientia : tentatio sive probatio ; timor Dei : fiducia : duplici corde : duabus viis ingredi : incidere in manus Dei.

VERSIO VULGATA.

Fili, accedens ad servitutem Dei, sta in justitia et timore, et præpara animam tuam ad tentationem.
Deprime cor tuum, et sustine : SIXTINA VERSIO.

Fili, accedens ad servitutem Domini Dei, præpara animam tuam ad tentationem.

Dirige cor tuum, et sustine : et 1. Ad tentationem : eam, quæ versatur in doloribus et cruciatibus perferendis, de qua Rom., v, 3, 4, 5.

Ne festines : ne præcipite et impatiente sis animo : In tempore obductionis. Græc. insultus, impetus, illatæ calamitatis ; oppressionis, ut Vulgat. vertit xl, 9. [62]

inclina aurem tuam, et suscipe verba intellectus : et ne festines in tempore obductionis.

Sustine sustentationes Dei : conjungere Deo, et sustine, ut crescat in novissimo vita tua.

4 Omne, quod tibi applicitum fuerit, accipe : et in dolore sustine, et in humilitate tua patientiam habe :

Quoniam in igne probatur aurum et argentum ; homines vero receptibiles in camino humiliationis.
Crede Deo, et recuperabit te : et dirige viam tuam, et spera in illum. Serva timorem illius, et in illo veterasce.
Metuentes Dominum, sustinete misericordiam ejus : et non deflectatis ab illo, ne cadatis.
Qui timetis Dominum, credite illi : et non evacuabitur merces vestra.
Qui timetis Dominum, sperate in illum : et in oblectationem veniet vobis misericordia.
Qui timetis Dominum, diligite illum, et illuminabuntur corda vestra.
Respicite, filii, nationes hominum : et scitote quia nullus speravit in Domino, et confusus est.
Quis enim permansit in mandatis ejus, et derelictus est ? aut quis invocavit eum, et despexit illum ?
Quoniam pius et misericors est Deus, et remittet in die tribulationis peccata : et protector est omnibus exquirentibus se in veritate.
Væ duplici corde, et labiis sce- ne festines in tempore obductionis.

Conjungere ei, et ne recedas ; ut crescas in novissimis tuis.

Omne, quod tibi applicitum fuerit, accipe, et in humilitate tua patientiam habe :

Quoniam in igne probatur aurum, homines vero receptibiles in camino humiliationis.

Crede ei, et recuperabit te : dirige vias tuas, et spera in illum.

Metuentes Dominum, sustinete misericordiam ejus, et non deflectatis, ne cadatis.

Qui timetis Dominum, credite illi : et non cadet merces vestra.

Qui timetis Dominum, sperate in bona, et in lætitiam sæculi, et misericordiæ.

Respicite in antiquas nationes, et videte : quis confidit in Domino, et confusus est ?

Aut quis permansit in timore ejus, et derelictus est ? aut quis invocavit illum et despexit eum ?

Quoniam pius et misericors est Dominus, et remittit peccata, et salvat in tempore tribulationis.

Væ cordibus timidis, et mani- 3. Sustentationes Dei : tribulationes ab ipso immissas. Ut crescat : ut seni tibi prorogentur dies.

Omne, quod applicitum fuerit ; casus omnes secundos et adversos. In humilitate : dejectione ; cum in terram fueris deturbatus.
In illo veterasce : senesce in timore ejus. 11. Nationes hominum : Græc. antiquas generationes.
Væ duplici corde : hypocritis, dissimulatoribus, levibus ingeniis, nec sibi satis constantibus. [62]

lestis, et manibus malefacientibus, et peccatori terram ingredienti duabus viis.

Væ dissolutis corde qui non credunt Deo : et ideo non protegentur ab eo.
Væ his, qui perdiderunt sustinentiam, et qui dereliquerunt vias rectas, et diverterunt in vias pravas.
Et quid facient ? cum inspicere cœperit Dominus ?
Qui timent Dominum, non erunt incredibiles verbo illius : et qui diligunt illum, conservabunt viam illius.
Qui timent Dominum, inquirent quæ beneplacita sunt ei : et qui diligunt eum, replebuntur lege ipsius.
Qui timent Dominum, præparabunt corda sua, et in conspectu illius sanctificabunt animas suas.
Qui timent Dominum, custodiunt mandata illius : et patientiam habebunt usque ad inspectionem illius,
Dicentes : Si pœnitentiam non egerimus, incidemus in manus Domini, et non in manus hominum.
Secundum enim magnitudinem ipsius, sic et misericordia illius cum ipso est. bus dissolutis, et peccatori ingredienti duabus viis.

Væ dissoluto cordi : quia non credit ; ideo non protegetur.

Væ vobis, qui perdidistis sustinentiam : et quid facietis, cum inspicere cœperit Dominus ?

Qui timent Dominum, non erunt incredibiles verbis illius : et qui diligunt illum, conservabunt vias ejus.

Qui timent Dominum, inquirent quæ beneplacita sunt ei : et qui diligunt illum, replebuntur lege.

Qui timent Dominum, præparabunt corda sua, et in conspectu illius humiliabunt animas suas.

Incidamus in manus Domini, et non in manus hominum.

Secundum enim magnitudinem ipsius, et sic misericordia illius. 16. Sustinentiam : patientiam.

Chapter 85 of 133