Articulus 21
De dulcedine Virginis gloriosæ.
PULCHRA es, amica mea, suavis, et decora sicut Jerusalem.1 Fons pulchritudinis infinitæ, Deus essentialiter, incomparabiliter et interminabiliter dulcis, a quo universa dulcedo creata manavit infiniteque distat ac deficit, immensitatem suæ dulcedinis electissimæ suæ Matri copiosissime communicavit, impressit, atque tam dulcem eam in se ipsa ac omnibus nobis effecit, ut nec sine sensibili quadam suavitate valeamus ipsam recolere; nec ipsa portam piæ memoriæ potest intrare quin insitæ sibi exuberantissimæ suavitatis odorem respergat.
O dulcis, delectabilis et amœna, o redolentissima præamabilissimaque Maria, in te ipsa omni tranquillitate, bonitate, pietate, caritate, jucunditate plenissima! Merito dulcis vocaris, quæ in te ipsa tam suavis et gaudiosa consistis, omnique menti bene dispositæ tam dulciter ac consolatorie sapis, quæ desolatos lætificas, miseros foves, animas ungis, imo universam triumphantem ac militantem Ecclesiam dulcedine tua mira ac magna magnifice ac clementer reficis, exhilaras et perfundis.
Dulcis Dominus, dulcis Domina: quoniam ille Dominus meus, misericordia mea;2 hæc Domina mea, misericordiæ porta. Ille nihil gratiæ et virtutis, nihil spiritualis lætitiæ et consolationis internæ habere nos voluit nec dare decrevit nisi per manus Mariæ, in qua nihil unquam fuit distortum, nil indignabundum, nihil reprehensibili amaritudini mixtum.
Tu, suavissima Virgo, mater es floris misericordiæ, mater Solis justitiæ, mater Fontis sapientiæ, mater Regis gloriæ, genitrix dulcedinis summæ suavitatisque universæ. Hinc omni pietate, æquitate, sapientia, felicitate, suavitate et gloria, usque ad summum et quantum capere potuisti, es repleta ac prorsus plenissima. Ad quam devotus puer tuus Bernardus sinceriter est locutus: Hortus deliciarum nobis est tuus sacratissimus uterus, o Maria, quia ex eo multiplicis gaudii flores colligimus, quoties mente recolimus quam magna multitudo dulcedinis universo orbi inde profluxit. O fons voluptatis deificæ, utere virginee, ex quo natus est fructus ille ac Filius qui ex mente Dei Patris est æternaliter genitus! Quid nisi delicias dixerim, decus virginitatis cum munere fecunditatis, imo cum fructu Prolis divinæ, humilitatis insigne distillans caritatis favum, viscera misericordiæ, plenitudinem gratiæ, prærogativam gloriæ singularis? Ideo, quicumque mœrore deprimeris, desolatione affligeris, adversitatibus prægravaris, hanc piissimam prorsusque suavissimam accede, implora, contemplare Mariam, et cito senties ejus opem; persevera invocare ejus misericordiam, et celeriter experieris consolationem mentalem.
Footnotes
Chapter 90 of 118