Articulus 18

De perversitate cujusdam Fratris acediosi.

MULTA vitia parit in religioso acedia:¹ quia et somnolentum reddit eum, et cum tædio in cella manentem, atque ex aliorum visitatione consolationes quærentem, et quidquid ad ventris spectat repletionem assidue cogitantem. Insuper facit eum ferventioribus invidere atque detrahere. Unde dum cuidam Fratri in congregatione injunctum esset certam quantitatem operis quotidie facere et eam dispensatori præsentare, videretque Frater ille in cœnobio suo alium Fratrem eo ferventiorem plus eo facientem quotidie, nec Fratrem illum ab operis sui instantia posset retrahere, ne illius exemplo confunderetur aut plus operari præciperetur, occultis persuasionibus induxit eum ad transmigrandum ab illa congregatione ad alium locum, asserens se perrecturum cum ipso; persuasitque Fratri illi præcedere, et illo in loco se exspectare, certum ei locum præfigens. Quumque Frater ille præcessisset, nec præ verecundia ad pristinam congregationem auderet reverti, impius ille persuasor mansit in claustro. Quo exemplo ostenditur quanta vitia producant in monacho otiositas atque acedia.