Articulus 57

De diversis exemplaribus factis Fratrum præfatæ congregationis.

QUADAM die abbas tempore orationis vidit quosdam ex Fratribus stantes et colloquentes: quos statim, quamvis seniores et clericos, per unam hebdomadam fecit stare ante fores ecclesiæ, jubens ut universis introeuntibus et exeuntibus facerent metaniam, id est genuflexionem.

Insuper, videns Climacus unum ex Fratribus in principio divini seu matutinalis Officii ita se habentem in vultu et moribus quasi loqueretur ad aliquos, interrogavit quare sic faceret. Et responsum est ei: In proœmio divini Officii mentem et cogitationes animæ suæ recolligit, et ipsis convocatis exclamat: Venite, adoremus et procidamus Christo regi. Idem Frater et alii multi habebant tabulas parvulas ad zonam suam pendentes, in quibus cogitationes suas scripserunt, et eas revelaverunt abbati.

Denique, dum quidam ex Fratribus proximo suo tanquam verboso atque mendoso detraxisset præsente abbate, statim ab eo expulsus est: qui pœnitens, mansit extra et prope portam per unam hebdomadam, deprecans sibi indulgeri et se rursus admitti. Quo cognito, inquirens abbas sollicite, et audiens eum sex diebus nil penitus comedisse, renuntiavit eidem: Si vis iterum intromitti, in pœnitentium ordine te locabo (id est incarcerabo). Quod Frater ille libenter amplectens, est carceri mancipatus.