Laus Dei ut vivens
TE Deum æternum, magnum et benedictum, totius vitæ jugiter confitemur fontale principium.
Tu vivens et vita, Creator excelse, cui idem est essentia et esse, vita ac vivere.123
Tu simplicissima, intellectualis et actualissima vita, cui omnis perfectio vitæ cum plenitudine competit infinita.
Tuum vivere est intelligere et amare, ad intra gignere et spirare, creare et justificare, transsubstantiare et remunerare, totique insuper universo auctoritative ac libere præsidere.
O Deitas adoranda, hæc est tua pura, sancta ac nobilissima vita : tuæ æternæ veritatis superjucunda contemplatio, et tuæ immensæ bonitatis superfervens dilectio.
Tuam vitam veram ac summe superbeatam fatemur; imo hanc ipsam supervoluptuosissimam atque immensæ jucunditatis certissime intuemur: cujus dulcedo et pax, quies et puritas omnem sensum exsuperant, et vere infinitæ consistunt.4
Tu, Deus benedicte, substantialiter atque totaliter vita es, cujus esse, est vivere actualitatis et perfectionis immensæ.
A te fluit vita naturæ, vita gratiæ vitaque gloriæ; a te universæ mentes angelicæ intellectualem deiformemque vitam participant copiose.
A te rationalem vitam participat homo, sensitivam bruta, vegetativam arbusta.
O splendidissime fons vitæ, Deitas adoranda, cujus vitalis exuberantia est vivendi plenitudo intensive infinita, vitam naturæ orna in nobis vita gratiæ; et hanc ad vitam gloriæ, Deus piissime, condigneris perducere.
Animam nostram cœlestibus semper donis vivifica, caritatis ardoribus stimula, et sanctis operibus incessabiliter renova.
Spiritualem in nobis vitam jugiter perfice, Deus Trinitas, cui hymnus, virtus et gloria sine fine. Amen.
Footnotes
Chapter 3 of 78