Laus Dei de angelis

ANGELORUM ordinem, Domine, loco ultimo statuisti : quos ab Archangelis illustratos, ecclesiasticæ hierarchiæ immediate præesse jussisti.

Hos jubes minora et singulos particulariter concernentia nuntiare : quorum est homines custodire, gubernare, protegere, juvare et illustrare.

Hos in die creationis eorum incorruptibili vestitura induisti : quos hoc modo in opus sacri tui ministerii potentissime produxisti.

Hi vera sunt sidera, Domine, superioris cœli, liliaque nunquam marcentia interioris ac supermundani paradisi.

Ex te, o sapientia Dei, splendent in sapientia multa, candent puritate virginea, rubent et flagrant sempiterno ardore in caritate flammigera.

Tibi mentis suæ radicibus inavertibiliter hærent; vultum tuum, piissime Deus, exorant, orationum quoque nostrarum thymiamata tuæ majestati præsentant.

Fac nos, Domine Deus omnipotens, angelicæ inspirationi semper parere, sicque illorum directione in hac via procedere, ut finito hujus incolatu exsilii, valeamus te cum illis clare conspicere.

Summæ Trinitati, simplici Deitati, tibi Patri et Filio ac dulci Paracleto, benedictio, claritas, sapientia et gratiarum actio, honor, virtus et fortitudo in sæculo sempiterno.¹ Amen.

Footnotes

1. Apoec. vii, 12. ↩