Laus Dei de hierarchiis communiter

TE Deum superbeatum, sublimem et benedictum, Seraphim ardentissime diligunt; tibi æstuantissima mente intendunt; te gaudiosissima caritatis voluptate fruuntur atque inspiciunt.

Te Cherubim sincerissime speculantur; in te rationes tuorum effectuum quamplurium limpidissime contemplantur; in te vere ineffabiliter jucundantur.

Te Dominationum celsitudo præclara honorat; tibi prompte obedit; in te se ipsam cum profundissima humilitate reflectit.

Tuæ omnipotentiæ Virtutes cœlestes jugiter innituntur; tuum beneplacitum fortissime exsequuntur; in te inavertibiliter feliciterque conversæ sunt, quo ad libitum perfruuntur.

Te Potestates supernæ tremunt, Domine, sine pœna; tibi substernunt se ipsas humilitate eximia; tuam gustant dulcedinem satietate beata.

Te Principatus in omnibus venerantur ac imitantur; teque beatifice perfruentes, de tua visione dulcissima contentantur; tibi malunt servire atque subesse, quam aliis dominari aut inordinate præesse.

Tibi ministrant Archangeli et serviunt Angeli, ecclesiasticam hierarchiam docentes prout norunt placitum tibi.

Denique, quamvis omnes angelici ordines te Deum immediate conspiciant, multaque operum tuorum in tua luce plene cognoscant, nihilo minus superiores dicuntur inferiores purgare, illuminare, perficere, ad te quoque reducere, tibi assimilare, et tuo amore accendere.

Quod quantum ad tuorum accipimus cognitionem effectuum: quorum plures sciunt superiores quam angeli inferiorum chororum; clarius quoque vident eadem quæ inferiores, et plures rationes ipsorum.

Nostra nunc, Domine, conversatio sit in cœlis;¹ et cito posthæc adjungemur sacrosanctis angelicis turmis.

Tibi, omnis hierarchici ordinis Princeps, Deus trine, omnipotens, hymnus, majestas et gloria, Deitas summa, Trinitas essentialiter sapiens. Amen.

Laus Dei de gradibus hominum electorum in patria.

Te trinum ac simplicem Deum, anima Christi præ cunctis clarius cernit atque ferventius diligit: hincque de sua plenitudine, universorum etiam angelorum agminibus copiosissime influit.

Dehinc Christifera Virgo, felix Maria, universis est angelis atque hominibus in cœlo prælata, et in divinæ tuæ lucis abyssum profundius gloriosiusque absorpta.

Te Patriarchæ et Vates sancti jucundo vultu conspiciunt et honorant; te gloriosi Apostoli eminenti nimis prærogativa sibi adstringunt, fruuntur, glorificant.

Te martyres victoriosi collaudant; in te beatissime vivunt, pro quo suam in hoc sæculo vitam posuerunt.

Te lucidissimi confessores felici puraque mente conspectant; te monachorum venerabilis ordo singulari libertate hereditarie possidet, pro quo propriam voluntatem tam viriliter denegavit.

Te sancti doctores nunc facie ad faciem clare ac læte conspiciunt; te virgines sacræ dulcissimis laudibus indesinenter extollunt, mundissimisque amplexibus sibi adstringunt.

Ex supernis spiritibus et electis hominibus unam, Domine, facis Ecclesiam in regno cœlorum; ad singulos ordinum angelicorum aliquos promoves homines, secundum exigentiam meritorum.

Fac nos, Domine Deus noster, nunc taliter conversari, ut huic felici consortio mereamur feliciter copulari.

Tibi Patri ac Filio cum Spiritu Sancto honor, virtus et gloria, Deus magne et fortis, sancte et incomprehensibilis, Trinitas benedicta. Amen.

Laus Dei de numero et ordine cœlestium corporum.

Tu, Deus omnipotens, post cœlum illud immobile, summum, empyreum, molitus es cœlum crystallinum, totum uniforme, diaphanum, propter diaphaneitatis proprietatem aqueum appellatum.

Hæc nona dicitur sphæra : quam ab oriente in occidentem jubes moveri quotidie; quæ motus sui virtute et impetu, secum rapit et circumvolvit firmamentum cum orbibus planetarum quolibet die.

Deinde firmamentum stellis in se fixis ornatum locasti, quod imperscrutabili virtute et causalitate in se suisque sideribus decorasti.

Infra hoc cœlum tu, Deus altissime, septem statuisti planetas, qui proprias habent (in quibus moventur, non figuntur) sphæras subalternatas.

Horum indestructibilium corporum motus, virtutes, loca, influxus et causalitates ignorant mortales; aliqua tamen vera de ipsis sunt cognoscentes.

Hæc corpora suo motu suum ministerium manifestant; se deos non esse, sed creaturas, proclamant.

Tuam insuper, sancte Creator, omnipotentiam monstrant; quam etiam prompte obediendum sit tibi, motus sui velocitate declarant.

Quis, Domine, solis quem condidisti, decorem, virtutem, causalitatem et eminentiam admirari sufficiat? Quis velocitatem motus cœlestium corporum digne miretur aut exprimat?

Te Deo sublimi jubente, uniformiter, rapidissime, ordinatissime currunt, suoque motu, lumine et influxu, innumerabiles in inferioribus istis effectus producunt.

Tuæ bonitatis, o Domine, evidens imago est sol iste sensibilis : qui instar bonitatis tuæ immensæ, omnibus susceptivis lucem suam copiose infundit et gratis.

Ipsum fecisti indeficientis luminis fontem, lunæ et stellis lumen quod habent influentem, tempora distinguentem, et terræ nascentia, quum accedit, renovantem.

Tu nos semper illustra, Sol intelligentiæ atque justitiæ.

Tibi laus, virtus et gloria, Deus trine, Pater, Fili ac Spiritus Sancte, omni in tempore. Amen.

Footnotes

1. Philipp. w, 20. ↩