Laus Dei ut bonus

DE LAUDIBUS

SUPERLAUDABILIS DEI

DE LAUDIBUS

SUPERLAUDABILIS DEI

O Deus præstantissime, Tu bonus naturaliter, Dominator altissime, Bonus substantialiter; Tua demum est natura, Bonitas omnino pura.

Tu solus per essentiam Bonus rite commendaris, Qui non per dependentiam Bonus bonitasque faris; Tu bonus quomodolibet, Omniformiter, quolibet.

Tanta tua est bonitas, Præter te ut bonus nemo : Ejus quippe sublimitas Est immensa; nullum demo.

A te pendet ac profluxit Omne bonum universi; Menti nostræ id illuxit, Te doctore cordis tersi.

Tua, Deus sempiterne, Deus sancte et æterne, Bonitas est infinita, Omne bonum vincens, ita Cunctis vere insignior Infinite ac dignior.

Bonitas tu exemplaris,

Separata, idealis, Summa, plena et fontalis, In te subsistentialis, Ens causale, extra genus, Deus simplex, peramœnus.

Bonum vivum et perfectum, Intellectuale, rectum, Lux, vita, sapientia, Tu es primum verum bonum, quo manat omne donum; Te cuncta gliscunt entia.

Te plane cuncta appetunt, Sine quo esse nequeunt Per momentum, quæ creasti, Distinxisti et ornasti.

Tuam large bonitatem Fundis ex dilectione; Nec per orbis vastitatem Ejus tu communione Quidquam expers reliquisti, Gratis cuncta qui dedisti.

Bonitatis communio Tuæ, si subtraheretur Rebus, omnis mox unio, Decor, vigor laberetur.

Ut soli lucem fundere, Fontique rivos fluere, Naturale asseritur; Ita tibi beneficos

Radiosque deificos Dare, proprium legitur.

Bonitas o increata, Superfelix, supergrata, Tota superamabilis, Ab omni mentem macula Purga, tollens piacula, Sola incomparabilis.

Ut incomparabiliter Bonus es, o summe Deus, Improportionaliter Es amandus, plastes meus, Cunctis appetibilior Immense ac sublimior.

Bonitatis in affectum Transmuta mentis viscera, Boniformem intellectum Da, cordaque fructifera.

Gloriosa, benedicta Bonitas incircumscripta Tua, Deus, sit jugiter Vivens, regnans salubriter.