Laus Dei ex evangelio, de passione

Christi.

His completis, es egressus Trans torrentem Cedron, Christe, Cum Apostolis ingressus Villam Gethsemani; triste Cor habebas intrans hortum, Qui salutis præstas portum.

Patrem ter tunc exorasti, Qui sic sponte formidasti, Ut si esset possibile, Genus illud terribile Mortis a te amoveret, Nec te hostis sic deleret.

Metu mortis naturali Guttas sanguinis sudasti. Agonia in pœnali Tunc prolixius orasti. Angelus tunc apparuit, Te confortans, ut claruit.

Tua anima tristabatur, Usque mortem lassabatur. Obviam hinc processisti Hostibus, nec timuisti.

Quum te Jesum affirmares, Et quæsitum te monstrares, Mox retrorsum abierunt, Et in terram corruerunt,

Nec quibant se erigere Donec sivisti libere.

Ut tu ipse asserebas, Obtinere tunc valebas Duodenas legiones, Imo plures conciones Angelorum, amputatam Aurem hosti dans sanatam.

Manus tibi injecerunt, Catenarunt, ligaverunt. Tunc timentes aufugerunt Tui, solum te liquerunt.

Quum responsum pontifici Dares, tibi opifici Mundi dedit quis alapam. Tunc ductus es ad Caipham.

An sis Christus adjuratus, Respondisti vera ratus, Quod te Christum conspecturi Essent in Patris dextera, Venientemque visuri Judicare in aera.

Hoc audito, morte dignum Ac blasphemum te clamabant, Et tenentes te benignum Irridebant et velabant, Vultum tuum conspuentes, Colaphizantes, cædentes, Fantes : Prophetiza, Christe, Quisnam exstat cæsor iste. Plurimaque blasphemantes Erant in te jactitantes.

Tunc te Petrus ter negavit, Tuum ut os prænuntiavit : Quem clementer adspexisti, Quod se flevit præstitisti.

Mane facto, te ligatum, Consputum, discoloratum Præsidenti offerebant, Falsaque objiciebant,

Ut quod plebem seduxisses, Cæsaremque offendisses.

Te Patris sapientiam, Æquitatem, splendentiam, Scelerati sic tractabant; Te spernebant, subsannabant Herodes ac obsequentes, Alba veste induentes.

Vestibus te exuerunt, Et flagellis percusserunt, Caput spinis transfigentes, Et arundine cædentes. Purpura te vestiebant, Inclementer impellebant.

Vultu sanguine perfusum, Consputatum ac illusum, Purpuratum, coronatum, Te eduxit ad iratum Agmen præses, ut placaret Illud, teque liberaret.

Sed te viso ululabant : Tolle, tolle, crucifige. Et clamare non cessabant, Donec acquievit brigæ.

Tibi, Christe, conformemur, Passionem imitemur Tuam cunctasque virtutes Quas monstrasti, ne refutes.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de eadem Christi passione.

CRUCEM ferens, es egressus, Jesu pie, nimis fessus. Te in ligno suspenderunt, Inter reos erexerunt.

Manus, pedes perforabant Diris clavis sævissime, Et aceto te potabant

Mixto felle nequissime, Membra tua extendebant Prorsus violentissime.

Ruptis venis et juncturis Dissolutis pro impuris, Ossa quibant numerari. Corpus cœpit desiccari, Sic quod dire sitiebas, Te ut aquam effundebas.

Laceratus circumquaque, Sanguis fluxit undequaque. Factum ut liquescens cera Est cor tuum, mens sincera.

Ut testa virtus aruit Tua, corpus contabuit, Lingua adhæsit faucibus. Pro his te colam laudibus.

Crucifixum irridebant Te, Christe, multipliciter, Et, Descende nunc, dicebant, Rex Israel, agiliter; Christus Dei præelectus Se nunc salvet, hinc protectus.

Tunc tu, Agne mitissime, Orasti clementissime : Pater, eis hæc ignosce, Quos quod agunt, scis non nosse.

Pœna inæstimabili, Cum voce lacrimabili Deo Patri proclamasti, Et quid ferres demonstrasti : Deus meus, Deus meus, Ut quid me dereliquisti? Horum causa ego reus, Pro quo tanta pertulisti.

Tam acerbe torquebaris, Tanquam Pater te liquisset ; Ut leprosus videbaris, Ut quem Deus percussisset.

Matri tuæ carissimæ Adstanti fidelissime,

Ultra æstimationem Condolebas : passionem Tuam dire sic auxisti, Et nil tibi pepercisti.

Consummatum est, prolato, Mentem Patri commendasti, Capiteque inclinato, Alte clamans, exspirasti.

Cernens ista centurio, Corde ait industrio : Hic vere Dei Filius Fuit : impossibilius Vix putans quam clamantem Tam valenter, exspirantem.

Tunc ad tuæ deitatis Dignam declarationem, Moles universitatis Miram immutationem Sustinebat continuo. Lætanter hæc insinuo.

Nam tunc sol obscurabatur, Lunaque revertebatur, Hora oppositionis Soli sese opposuit : Dionysius docuit, Summæ vir religionis.

Scissæ petræ, terra mota, Velum templi ruptum, nota. Et te, Christe, resurgente, Confitemur certa mente Multos Sanctos suscitatos, Te viventem protestatos, Sanctam urbem introisse, Multisque apparuisse.

Quum te tui sepelissent, Et Judæi contulissent, Ne tuum corpus tolleretur, Custodes adhibuerunt, Lapidemque signaverunt, Ut te falsum probaretur.

Fac nos, Christe, tibi gratos, Cruciformiter sectatos,

Condolere mentaliter, Combeari veraciter.

Qui ardenti caritate Et præclara pietate Hæc pro nobis pertulisti, Et tam care nos emisti.

Tibi, beata Trinitas, etc.