Skip to the text

Laus Dei patris

BONUM sui diffusivum Est et communicativum : Communicabilitatis Tuæ hinc, ut bonitatis, Non est finis, sancte Deus, Adorande factor meus.

Hinc fatemur emanare te germen æternale, Id te vere generare, Tibi proportionale, Coæternum, coimmensum, Quod transcendit omnem sensum.

In te est generatio

Vera, intellectualis, Æterna emanatio, Pura, non materialis, Immanens, immutabilis, Nequaquam perscrutabilis.

Tu mens actualissima, Simplex ac fecundissima, Deus : hinc te intuendo, Verbum in te profers, gignis. Nempe quod intelligendo In te vides, Mens insignis, Tu in te es loquens plene, Prolem gignens sic amœne.

Tu conceptum subsistentem Generas æternaliter, Præsentantem, continentem Plene, splendentialiter, Quidquid in sapientia Splendet tua et essentia.

Hoc Verbum, sapientiæ Tuæ plena expressio Est, o Pater scientiæ : Hæc fidelis confessio.

Lucis a luce fusio, Actus ab actu fluxio, Dei a Deo natio, Est ista generatio.

In qua nec imperfectio Est, neque dependentia, Verum pura profectio, Perfecta effulgentia.

Hinc producti essentia Gignente non inferior, Amborum subsistentia Una, qua nulla verior : Actus namque et natura Patris sunt res una, pura.

Rite Verbum hoc vocatur, O Pater, tuus Filius : Nam a te originatur Germen quo nil sublimius,

Juxta similitudinis Rationem, fons luminis, Naturæ identitate, Et ejusdem unitate.

Quum ipsa generatio Consistat emanatio Excellens, perfectissima, Tibi primo principio, Omnis boni initio, Inest vere dignissima.

Non quis esse infecundus, Per quem fertilis est mundus; Qui das rebus generare, Sterilis non debes stare.

Dilectum et condilectum Habes, Pater, tu perfectum, Parem tuæ bonitati, Ac immensæ caritati : Hoc vult plena felicitas, Summa delectabilitas.

His amoris deliciis Nil suavius sentitur : Caritatis divitiis Dulcius nil experitur, Amorisque complexibus Nil dulcius ac nexibus.

Tu, o Pater adorande, Præamande, prædicande, Natum habes coæqualem, Summum, consubstantialem Omni in perfectione : Tibi parem me compone.

Infinito, præflagranti, Pleno, superæstuanti Amas, Pater, hunc amore, Infinitum in splendore.

Cum incomprehensibili, Immenso, indicibili Ardore hunc amplecteris, Filium tui pectoris.

Immensa cum lætitia Sempiternoque gaudio, Superclara notitia, Pater sancte, ut audio, Unigenitum inspicis Verbum cordis tui felicis; Hunc non minus quam te ipsum Amas, Pater, ens id ipsum.

Immensam complacentiam Habes per intuentiam In hoc, tibi simillimo, Nato ob nos humillimo, Superdulci, pulcherrimo, Concordi, celeberrimo.

Unum dumtaxat Filium Gignis, Pater humilium : Uno Verbo nam dixisti Te et cuncta quæ scivisti.

Pater pie, altissime, Omnis fons paternitatis, Nos age clementissime, Natos tuæ pietatis.

Te Patrem filialiter Colamus, integraliter Honorem, laudem, gloriam Promamus tibi propriam. Summe Deus benedicte, Diligamus te invicte.

Laus et regratiatio Omnisque honoratio Tibi Deo uni, trino, Præamabili omnino.

Chapter 12 of 59