Laus Dei ex evangelio, de cœna Domini

ANTE diem festum Paschæ, Sciens, Christe, adventasse Horam qua ad Patrem ires, Et ut homo hinc abires, Quum amasses hos qui erant Tui in mundo, ut te quærant, Hos in finem dilexisti, Et pro eis te dedisti.

Pedes tunc discipulorum Abluisti, extersisti : Ante pedes piscatorum, Rex cunctorum, te flexisti, Ut nos ita faciamus, Invicemque serviamus.

Pedes quoque traditoris Tunc lavisti, fons splendoris, Doctor tu humilitatis, Deus et Rex majestatis.

Illis tecum cœnantibus, Corpus tuum consecrasti

Sanguinemque, tristantibus Hæc sumenda condonasti, Summam nobis caritatem Per hanc monstrans largitatem.

Caritatem tunc jussisti, Quum eisdem præcepisti : Novum vobis do mandatum, Speciale, summum, ratum, Invicem ut diligatis. Hoc, o omnes, impleatis : Nam non eritis aliter Servi Christi veraciter.

Quidnam quæris, o magister Pacis atque unitatis, Tuus quam omnis ut minister Jus conservet caritatis?

Te, egresso proditore, Dixisti clarificatum, Hunc a grege sanctiore Tuo cernens elongatum.

Tuam digne da sectari Stupendam humilitatem, Et sincere conversari, Conservando caritatem.

Tibi, beata Trinitas, etc.