Laus Dei ex evangelio, de alta Christi doctrina

SERVUM culpæ fers peccantem, Vitio nam subjugatur; Domi nec perseverantem Semper hunc qui famulatur Serviliter, sed jugiter Filium ac salubriter.

Homicidam fers fuisse Dæmonem ab initio, Veritati nec hæsisse, Sed pompæ atque vitio.

Loquens quippe ex proprio, Ex corde deceptorio, Mox mentitur : nam mendosus Falsi pater est dolosus.

Qui est ex te, summe Deus, Per prædestinationem, Verba tua audit, Rex meus, Implens hæc per actionem.

Qui sermonem tuum, Christe, Servat, non videbit iste Mortem culpæ et gehennæ, Sumet gaudium perenne.

Abraham hinc exsultavit Diem tuum ut videret : Vidit, mente hilaravit, Quum hunc Spiritus doceret.

Ante Abraham fuisti, Sempiternus deitate. Cæco nato contulisti Visum ex benignitate. Te colentem et parentem Audis, recte te petentem.

Tu ostium es ovium, Per te intrans liberatur; Tu pastor bonus omnium, Qui pro suis commendatur Ovibus se posuisse, Mortem pro his pertulisse.

Noscis, Christe, tuas oves, Ab eisque cognosceris. Ad virtutes tu nos moves, Si a nobis id posceris.

Nemo a te auferebat Animam tuam propriam, Sed tu eam, ut decebat, Posuisti ad gloriam Dei Patris pro salute Nostra, Christe, cum virtute.

Hanc ponendi et sumendi Habuisti potestatem : Hanc a Verbo dividendi Non est habens facultatem.

A peccati servitute Salva tu nos, et acute Da audire inhianter Dei verbum incessanter.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de Christi divinitate.

Oves tuæ te sequuntur, Et æternam sortiuntur te vitam : quas rapere Nullus valet aut capere De tuis, Christe, manibus; Prævales nam hominibus.

Pater tibi quod donavit Majus exstat universis : Gignens nam communicavit Tibi, constat id conversis, Totam suam essentiam, Plenam omnipotentiam.

Pater et tu unum estis, Hujus ipse et tu testis; Sicutque de manu Patris, Sic de manu tua, fratris Nostri, nullus potest diripere Oves electas libere.

Hos Propheta ait deos, Ad quos sermo Dei factus. Altius tu super eos, Qui in mundum hunc redactus Es, a Patre missus vere, Deus dictus es sincere, Pater quem sanctificavit, Et præ cunctis sublimavit.

Tu vita, resurrectio, In te summa perfectio. Credens et si moriatur, Vivet : quia non privatur Gratiæ atque gloriæ Vita, dator victoriæ.

Omnis vivens in te credens Persistenter, nec recedens, Non in ævum morietur, Quum in te felicitetur : Tu es enim Christus Dei, Salus nostra, virtus mei.

Mariam, Martham, Lazarum Amasti, vincens tartarum; Vidensque Mariam flentem, Te ardenter diligentem, Te turbasti ac flevisti, Spiritu infremuisti.

Istas quippe passiones, Magisque propassiones, Sponte potens assumpsisti; Hominem te ostendisti, Prævia ex ratione Agens te hac motione.

In te si crediderimus Constanter, salvi erimus : Cernemus Dei gloriam, Post mortem carnis propriam.

Oculis tu elevatis Patri gratias egisti, Quod te exaudivit satis : quo semper te dixisti Exaudiri. Ut es homo Ista de te dici promo.

Lazarum resuscitasti Mortuum quatriduanum : De sepulcro imperasti Hunc exire factum sanum ; Manus pedesque institis Ligatus venit insitis.

Tu pro gente moriturus Eras, et congregaturus Dei filios dispersos, Hic in unum ad te versos Adunando gratiose, Consummando gloriose.

Te pastorem altissimum Sequi cum innocentia Da, corque subjectissimum Omni obedientia.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de diversis magnificentiis Christi.

TUAM, Christe, passionem Atque resurrectionem Tuis sæpe prædixisti ; Et nos omnes docuisti :

Inter vos qui eminere Cupit, vester sit minister ; Primus optans apparere, Servus erit, fert Magister.

Nam tu, Christe, non venisti Ministrari, sed servire : Tuam animam dedisti Ob nos, volens subvenire.

Cæcum decemque leprosos Duos cæcosque curasti : Ægros nos infructuosos Cura mente, ut firmasti.

Habenti, inquis, dabitur, Et in donis abundabit ; Non habenti id capitur Quod habere se putabit.

Tuis donis utens recte, Ampliora nunc sortitur ; Data perdit is directe, Qui ingratus comperitur.

In profesto tu Palmarum Quum venisses Bethaniam, Cœnam quædam personarum Non sequentes insaniam Judæorum, exhibebant Tibi, tecumque edebant. Discumbentium tunc unus Fuit Lazarus post funus.

Urbem sanctam ingressurus Die sancto tunc Palmarum, Paupertatem nos docturus, Super pullum asinarum Resedisti humillime. Te sequamur agillime.

Tunc cum ramis occurrentes, Frondes vestesque sternentes, Deum orsi sunt laudare, Et virtutes enarrare Tuas, Christe, quas viderunt ; Voce consona dixerunt :

Hosanna filio David ; Israel rex benedictus, Qui in Dei adventavit Nomine, qui dux invictus ; Gloria in altissimis, Hosanna in celsissimis.

Hunc honorem voluisti Plebem tibi impendere, Ut per Vates prædixisti, Et te Christum ostendere.

Porro videns civitatem, Ejus mox calamitatem Deplorasti, quam ingressus Benefactor indefessus, Cæcos claudosque sanasti, Et mercantes propulsasti De templo vi mirabili, Zelo nobis sectabili.

Erat turba universa In doctrina tua mirans, Tota mente plebs immersa Ei fuit, ad hanc spirans.

Necnon te maledicente, Ficulnea mox aruit : Nam te quid præcipiente, Omnis natura paruit.

Lepram, cæcitatem mentis, Christe, semper prorsus munda : Tibi cordibus intentis Obviare nos fecunda.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de variis Christi doctrinis.

GRANUM eras tu necandum Pravitate Judæorum, Denique multiplicandum Fide prædestinatorum.

Suam animam qui amat, Perdet eam, tuum os clamat; Qui hanc in hoc mundo odit, In æternum hanc custodit.

Amans quippe carnaliter Hanc, perdit æternaliter ; Et qui odit castigando, Salvat juste conversando.

Mihi, inquis, deserviens, Me sequatur : id sentiens Quia mecum semper erit, Et cœlestis Pater quærit Eum honorificare, In æternumque beare.

Pater te clarificavit, Christe, ante passionem, Quum per angelum formavit Verba per tonationem, Ut tonitru sonantia Coram plebis adstantia.

Te in mundo conversante, Censura discretionis Fuit, mundo te profante : Principem transgressionis Foras dæmonem ejecisti, Quando tantos convertisti.

In te credens, Jesu Christe, Et in Patrem credit iste : Tu in mundum lux venisti, Et nos per te docuisti, Omnes ut in te credentes, Non in culpis sint pergentes.

Verba tua contemnentem, Neque hæc custodientem, Sermo tuus judicabit, Die ultimo damnabit : Non a temet loquebaris, Sed ut Patre jubebaris.

Ad orandum confidenter Mones, dicens infallenter : Quæcumque petieritis, Accipientes eritis.

Regnum Dei abstulisti A Judæis, et dedisti Illud præelectæ genti, Fructus ejus facienti.

Sine veste nuptiali Introgressum, infernali Damnasti, Christe, carcere. Dignare nobis parcere.

Sæculi non violasti Potestatem. Nam mandasti : Cæsari sua solvite, Nec Deo sua tollite.

Animas virtualiter Da odire ac perdere Pro te, et æternaliter Has salvare, te cernere.

Tibi, beata Trinitas, etc.