Laus Dei ut sapiens

TUA, Deus, essentia Est tua sapientia; Tibi soli idem esse Atque sapientem esse : Nam tibi intelligere, Subsistere et vivere.

Substantia, non accidens Tibi, o Deus providens,

Videre, scire, noscere. Qui tam clare intueris, Et distincte nosse reris Cuncta, fac nos te poscere.

Mens, Deus, simplicissima, Prima, summa, idealis, Mens deliciosissima, Æternalis, exemplaris.

Intellectus adorande, Deus sancte, præamande, Oculus lucidissimus, Animus simplicissimus.

O mens, Deus, separata, In te constans immutata, Universaque ordinans, Ordini rerum dominans, Inordinata vitia Ordinas per supplicia.

Intellectus, intelligens, Actusque intelligendi, Forma qua es inspiciens, Et objectum cognoscendi, In te prorsus exstant idem, Nil diversum est ibidem.

Per propriam essentiam, Omnium continentiam, Ut per cognitivam formam, Omnis entis primam normam, Temetipsam et creata Intueris, Mens beata.

O summa Sapientia, qua omnis scientia, Non finis neque numerus Est tibi, Deus superus.

Fontalis Sapientia, Casta erubescentia Coram te est conversandum : Nam ubique semper præsens, Cuncta cernens, nunquam recens; qua juste judicandum.

Infinita simul noscis, Quum hæc operari possis ;

Ipso nunc æternitatis Cuncta tanquam præsentia Vides, o sapientia Supersanctæ Deitatis.

Quæ non sunt, quæ nec fuerunt, Infinita quæ non erunt, Visionis tu simplicis Intelligentia inspicis.

Omnis intellectualis te est decoratio : Quidquid sapientialis Splendoris habet ratio, te fluxit. Immortalis Lux, menti fulge radio.

O summa Sapientia Attingens cuncta entia, Disponis hæc suaviter : Tu immensa munditia, Quam non vicit malitia, Mundum regens tranquilliter.

Tu ignota, abyssalis, Tibi soli nota qualis Sis, nobis irrimabilis Es et imperscrutabilis.

Ars prima, causalissima, Tu plena rationibus, Ideis fulgidissima Mens, præclara splendoribus.

En tua sapientia Appellatur scientia Per respectum ad creata; Porro quoad gubernata Vocatur providentia, Qua ordinantur entia.

Sed et prædestinatio Fertur quantum ad salvandos; Præscientia, aio, Fertur vulgo ad damnandos.

Terrena, temporalia, Cuncta materialia, Noscis immutabiliter, Æterne ac simpliciter,

O summa Sapientia, Quam decet reverentia.

Omnes mentes angelicas Radiose pulchrificas Splendore sapientiæ; Corda denique humana In se cæca, vaga, vana, Doces luce scientiæ.

Cæcus, stultus omnis homo, Ad tuam sapientiam (Vere prorsus id depromo) Parvam habens scientiam : Immense sapientior Cunctis es ac fulgentior.

Corda nostra illumina, Et tua sancta lumina In his, Creator, perfice; Tentantis retiacula, Vitiorum obstacula, nobis procul effice.

Nos septem donis Spiritus Imple pie divinitus. Tibi honor et gloria, Cui cuncta sunt propria.

Virtus, magnificentia, Immensa excellentia, Deo soli sapienti, Trinitati uni enti.

Laus Dei ut verus et veritas.

Tu es solus verus Deus, O Creator, factor meus; Deitatisque natura, Deitas seu vera, pura, Tibi dumtaxat competit, Et ratio id expetit.

Tu verus, prima veritas, Summe verus, sinceritas : Tuæ nempe essentiæ Adæquatio proprie

Est ad tuum intellectum. Mihi dona cor perfectum.

Tu es causa exemplaris, Effectiva et finalis Universæ veritatis, Norma sapientialis Atque regula fontalis Omnis veræ puritatis.

Tanta demum est firmitas, Plenitudo, stabilitas Tua, o prima Veritas, Ut creata conditio Vocetur ab initio Vanitas : ad te sitio; Mendax quoque homuncio : Vanum, vilem me nuntio.

Sicut ab una facie Imagines tam variæ In diversis mox speculis Splendent ac lucent oculis; Sic ab una increata Veritate multiformes Fluunt, splendent in plasmata Veritates re conformes.

Et ut in uno speculo Formæ relucent oculo Plurimarum facierum; Sic cunctarum prorsus rerum Veritates, splendiflua Tua fulgent conspicua Veritate, fontaliter, Æterne, idealiter.

A te triformis veritas Profluxit, vera Deitas : Veritatem namque vitæ, Doctrinæ et justitiæ Indidisti rebus rite, Tu amator munditiæ.

Veritas (ni fallor) rei Et enuntiationis Sunt effectus veri Dei, Qui donator est sermonis.

Sermo tuus est veritas, Principiumque verborum Tuorum, sancta Deitas, Veritas est animorum.

Omne falsum detestaris, Et mendaces aversaris; Simulantes et callidi, Iram tuam hi provocant; Bilingues vero stolidi Et duplices te concitant.

Corda simpla et sincera, Veritatis zelo mera, Verax Deus, amplexaris, Intime his copularis.

Tua quippe essentia, Per se subsistens veritas : Hinc verba mentientia Sunt vitanda, sinceritas.

Toto nisu te honoret, Reverenter te adoret Omnis homo, Deus pure, Quem condigne venerari Nemo valet, nec effari, Institutor, fons naturæ.

Veritatis cor splendore Tu perfunde, Deus verax; Omni mentem a squalore Purga, virtus rerum ferax.

Veritate tripartita Jam præfata orna ita Nos, Creator benedicte, Tibi mente ut fulcita Placeamus tota vita, Deus rex incircumscripte.

Laus, grates, benedictio, In quibus nulla fictio, Tibi primæ, exemplari Veritati, quam amari Decet plus quam universa. In te mea mens sit mersa.

Laus Dei ut unus et unitas.

UNUS Deus es, non multi; Solus tu es adorandus. Plures deos putant stulti; Non his honor tuus dandus.

Tu a cunctis es divisus, Summe a te indivisus, Infinite præeminens, Simplex, invariabilis, te inseparabilis, Et cum nullo conveniens.

Unitas simplicissima, Prima, summa, purissima, Quæ es supra omne genus, Te entium omneitas Participat, o Deitas, Ordinate, Rex serenus.

Sicut a te oriuntur Cuncta, ad te revertuntur : Ad te redit pluralitas, In te stat universitas.

Solus Princeps es cunctorum. Sonat nam quid vitiorum, Principantum pluralitas : Ideoque ordo rerum, Et catena specierum, Vult ut sit regis unitas.

Simplex, primus et perfectus Quum sis, infert intellectus Quod sis unus ac unitas, In quo nulla diversitas.

Quidquid post te appellatur Deus non mendose, vane, Id a te participatur. Deiformes fac nos sane.

Omnes dii paganorum, Sortis sunt dæmoniorum; Pereunt corda gentium Illos stulte colentium.

Participanter dilecti Tibi prorsus sunt subjecti, Et a tua majestate Distant cum immensitate.

Tu unum necessarium Appetendum finaliter; Creatura ut medium Ad te, ametur taliter, Ne amorem impediat Tuum, Deus, et deleat.

Mentem nostram unifica, Ne per multa distrahatur; Tu semper hanc fortifica, Ut a te non avertatur.

Unum tecum sit spiritus, Tibi intendat penitus; Affectus in te habeat Fixos, peccatis careat.

Tibi soli sit latria, Gloria multifaria Tibi, o simplex Unitas, Lux, vita, Deus Trinitas.