Laus Dei ex evangelio, de eodem

Tuis, Christe, loquebaris, Et per eos nobis faris : Nunc mœrorem vos habetis, Mihi qui jam adhæretis ; Rursus autem vos videbo, Qui jucundus apparebo. Tunc ex corde gaudebitis : Nam me semper habebitis, Et nemo vestrum gaudium vobis tollet hostium.

Erit quum annuntiabis Nobis de tuo Patre clare, Quum in regno demonstrabis Vultum ejus nobis care.

Pater amat te amantes, Te ab eo affirmantes Exivisse, ac venisse Nosque pie redemisse, Qui in mundum hunc te misit, Per te pie nos invisit.

Mundum, Christe, reliquisti Corporali præsentia, Et ad Patrem perrexisti In assumpta essentia.

Ais hæc, ut habeamus In te pacem, quamvis foris Aspera sustineamus, Ut electis exstat moris, Qui pressuram patiuntur In hoc mundo, nec vincuntur, Confidentes, ut dixisti, Quia mundum tu vicisti.

Oculis tu elevatis, Patrem orans bonitatis : Pater, inquis, clarifica Me, Filium glorifica, Ut te ego clarificem Et digne honorificem.

Pater te clarificavit, Multis modis honoravit, Corpus tuum glorificando, Spiritumque destinando, Ad te mundum convertendo, Signa magna faciendo.

Omnis carnis potestatem Dedit Pater tibi, Christe, Cunctis ut felicitatem Dares, quos donavit iste Pater tibi. O Salvator, Esto nobis liberator.

At æterna hæc est vita, Te docente vere ita, Ut noscamus Patrem Deum, Et quem misit Christum eum, Palam quod et Paraclitum : Quo cor meum sit alitum.

Da nunc tuis cum electis Sic affligi et tristari, Ut cum Sanctis prædilectis Simus digni consolari In cœlesti paradiso, Perfruentes te inviso.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de eodem.

Ego te clarificavi Super terram, Patri faris; Opus quoque consummavi Mihi quod largiebaris : Et nunc, Pater, clarifica Apud te me claritate Quam habebam deifica Ante mundum deitate.

Christe, tu manifestasti Nomen Patris hominibus Quos de mundo congregasti Gratiarum luminibus, Quos Pater tibi tribuit, Et de mundo eripuit.

Hi prædestinatione Erant Patris, qui donavit Tibi hos vocatione, Qui sunt plebs quæ conservavit Fide, actu, verba tua, Hæc in mente scribens sua.

Isti noscunt tua cuncta Quod a Patre sint et uncta : Verba nam a Patre data Tibi, a te his sunt lata, Qui et ea acceperunt, Et agendo impleverunt.

Pro his Patrem exorasti, Non pro mundo reproborum, Qui petita impetrasti Absolute volitorum.

Omnia tua Patris sunt, Et cuncta Patris tua sunt :

Quorum una est natura, Indivisa, simplex, pura.

Pro electis supplicasti : Serva, Pater, quos donasti Mihi, in tuo nomine, Ut sint unum diligendo, Ut nos unum in essendo, O sempiterne Domine.

Dum cum eis, inquis, essem, Quum nec carne his deessem, In te, Pater, hos servavi, Incessanter defensavi.

Sed nunc ad te proficiscor, Mundo fari hæc nanciscor, Ut gaudium hi habeant Meum in se ipsis plenum, Nec quidquam ultra paveant, Possidentes me serenum.

Mundus quoque hos odivit, Pater sibi quos præscivit : Nam de mundo non consistunt, Ut nec tu, quem summe gliscunt.

Non, o Pater, rogo, inquis, Qui in lingua non delinquis, Tollas eos ut de mundo, Sed ut serves ab immundo.

Eos, Pater, sanctifices Vere, atque salvifices. Sermo tuus est veritas, Verbum tuum sinceritas.

Cunctis pro electis poscens, Qui electos es cognoscens, Omnes, ais, exstent unum, Ut tu in Patre, et is in te, Ut sint ipsi quoque unum, In Patre tuo et in te.

Pater (inquis) sancte, volo Ut quo ego hi sint mecum, Contemplentur ut in polo Claritatem meam tecum,

Quam dedisti ante mundum Mihi, summe ens jucundum.

Eis te notificavi, Ut sit tua dilectio In eisdem, quos amavi, Mentis horum directio.

Fac nos unum in te, Deus, Dux, rex, virtus, plastes meus; te nunquam separemur, Teque semper veneremur.

Tibi, beata Trinitas, etc.