Laus Dei ex evangelio, de dictis factisque Christi

QUUM sit messis modo multa, Et pauci operarii; Ne erremus ut gens stulta, Condigni sint vicarii Tui, Christe : tales dona, Quorum vita exstet bona.

Tu Apostolos misisti Nondum passus, combinatos; Prædicare hos jussisti, Dæmones arctare stratos.

Ægros, inquiens, curate, Mortuosque suscitate, Et leprosos emundate, Dæmones et propulsate; Gratis dedi, gratis date: Hæc dixisti, potens rate.

Nam sermone efficaci Hæc, Salvator, es locutus, Quem historia veraci Mox effectus est secutus.

Nam hæc loquens, es largitus Potestatem sic agendi, Qui loquendo es molitus Vim essendi ac vivendi: Etenim tuum dicere, O Christe, est efficere.

Tuis jubes ut prudentes Sint, Redemptor, ut serpentes, Simplicesque ut columbæ. Ut sim talis, tu incumbe.

Quanta pro te paterentur Dicebas, ne vererentur, Te formam patientiæ Præbens, dux sapientiæ; Docesque perseverantes Finem summum procurantes.

Corporis ne occisorem Vereamur, jubes, Christe: Imo summum te censorem, Corpus animamque triste Prævalentem projicere In chaos et affligere.

Coram plebe te fatentem, Coram Patre confiteris; At negantem te pudentem, Apud Patrem non fateris.

Porro pacem non carnalem, Ensem vero spiritalem, Christe, dare advenisti, Et propinquos separare, Cessent mundum ut amare, Cuncta pro te spernant isti.

Amans nam plus te parentes, Te indignus judicatur; Crucem post te non ferentes, Te indigni comprobantur.

Orna nos simplicitate Columbina, Rex beate, Vera item prudentia, Ac jugi patientia; Omni tribulatione, Fortes simus ratione.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de diversis Christi verbis, gestis et miraculis.

De Joanne præcursore Es locutus sancto ore: Inter natos mulierum Non surrexit gyro rerum Major Joanne Baptista. Me accende fantem ista.

Vim cœlorum regna ferunt; Violenti illa quærunt; Promerentur, sortiuntur, Qui a semet non vincuntur, Sed se ipsos vincunt, frenant, Et a mundo alienant.

A suis sapientia Natis est justificata: Nam te, Christe, scientia Est bonorum venerata; Tu Patris sapientia, Ab electis approbata.

A peccatrice femina, Qui das virtutum semina,

Es dignatus irrigari, Tergi atque osculari, Parcens ei abundanter, Nam dilexit æstuanter.

Caritatis hinc fervore Tolli constat tuo ore Culpam omnem potissime, O Deus suavissime.

Tu frequenter adscripsisti Salutem omnem fidei. Nam sanatis sic dixisti : Fili aut filii mei, Fides tua te salvavit; Idque fidem commendavit.

Omnis boni principium Ac salutis initium Fides exstat catholica, Ens virtus theologica.

Porro ex quinque panibus, Item duobus piscibus, Ut copiosis dapibus, Dedisti quinque millibus Edere ad plenitatem, Præter numerositatem Feminarum, parvulorum, Plane sic, quod fragmentorum Cophini tunc duodeni Sunt collecti mire pleni.

Super mare ambulasti, Navim quoque sic intrasti, Et repente est adducta Navis terræ absque lucta.

Ægros Genesareorum Omnes, Christe, consanasti, Morbosque universorum Quibus vestis tunc donasti Tuæ fimbriam tangere. Te non cessemus pangere.

Non erit ad te veniens Famem mentis compatiens ; In te credens stabiliter,

Non sitiet labiliter, Quasi cibi internalis Expers, atque potus talis.

Omne quod dat Pater tibi, Ipse quod prædestinavit, Venit ad te ; neque sibi Tua mens se denegavit. Non hunc pellis aut deseris ; Suspiranti non deeris.

Nam de cœlo descendisti, Non ut tuam voluntatem Agas, sed ut Patris, scisti, Docens sic humilitatem. Voluntate de creata Secundum se sunt hæc lata.

Fac nos bene violentos, Ad vincendum nos intentos ; Post hanc vitam bene ventos Tibi, nec in bonis lentos, Sicque regnum adipisci, Ad te digne proficisci.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de vocatione interna et Eucharistia, aliisque verbis ac signis Christi.

NEMO, Christe, quit venire Ad te, nisi prævenire Hunc dignetur attrahendo Pater intusque agendo.

Ab hoc Patre qui audivit, Discens a Sancto Spiritu, Quem interne erudivit Pater suo adhibitu, Venit ad te, Fili Dei. Pie esto memor mei.

Non quod Patrem quis adspexit, Nisi tu qui es ab eo. Neque verbum hoc evexit Sanctum Spiritum a Deo

Patre clare intuendo, Pleneque comprehendendo.

Panis vivus tu descendens, Desuperque nos perpendens : Qui manducat te condigne, Gratiose vivet, igne Caritatis inflammatus, Tota tibi mente gratus.

Caro tua cibus mentis, Sanguis tuus potus entis Hujus est, o benedicte : Nisi carnem sumpserimus Tuam atque biberimus Tuum sanguinem non ficte, Vita mentis gratiosa Deerit ac virtuosa.

Spiritus est vivificans, Caro nihil fructificans, Intellecta carnaliter, Per seque principaliter.

Vita exstant et spiritus Quæ dixisti divinitus, Sumenda spiritaliter, Dantque vitam causaliter.

Porro omnis plantatio te, Pater, non plantata Evelletur : nam natio Ens a te non irrigata, Non salvatur, sed damnatur. A te nostra mens figatur.

Filiam Syrophœnissæ Curans, Christe, te venisse Ais ad oves Israel Perditas, rex Emmanuel.

Cæcum mutumque curasti ; Cæcos, mutos tunc sanasti Quamplurimos ac debiles. Sana, salva nos flebiles.

Post hæc, ex septem panibus, Paucis quoque pisciculis,

Escam fame inanibus Contulisti discipulis, Quatuor plebis millibus Jam ætate virilibus.

Scribas, item Pharisæos, Discredentesque Judæos, Signum inde expetentes Quod Messias esses, mentes Cæcas possidere faris, Quia signum salutaris Tui adventus Daniele Non pensabant. Culpas dele.

Corpus sanguinemque sanctum Tuum, sacramentum tantum, Fac nos digne suscipere, Et grates semper dicere. Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de Christi transfiguratione, miraculis et doctrina.

CHRISTE, te transfigurasti, Ut sol vultus tuus luxit. Tunc adesse imperasti Viros quorum tempus fluxit, Qui sunt Moyses, Elias. Da cœlestes theorias.

Tunc præsentes obumbravit Clara nubes, et clamavit Vox paterna : Hic est natus Meus, vere præamatus.

Hunc Eliam præcursurum Doces ultimum adventum Tuum, cuncta restituturum : Qui Judæos ut jumentum Tibi subdet et convertet. Contra culpam cor decertet.

Dæmonem, o Jesu dive, Surdum, mutum effective, Jecisti a lunatico Sermone imperatico. Genus hoc dæmoniorum

Non nisi jejuniorum Orationumque vigore Pelli doces sancto ore.

Montes, arbores transferre Ais nos valere terræ, Si fidem habuerimus Plenam, nec nutaverimus. Fers cuncta possibilia Credenti credibilia.

Cuncta jussa dum implemus, Vis indignos nos vocemus, Servos quoque inutiles, Ut simus semper humiles : Nil quippe exhibuimus Quam quod tibi debuimus.

Nisi instar parvulorum Convertamur, et illorum Qualitatem assequamur, Ut testaris, non salvamur : Innocentes, placabiles Hinc simus et affabiles.

Præcipis terribiliter Parvos ne scandalizemus ; Edocesque utiliter Ut et membra resecemus Quæ nos, Christe, scandalizant, Quoad usum quo damnizant.

Manum, pedem amputemus, Magis quam scandalizemus, Aut quid mali practicemus : Tuis verbis fixi stemus.

Ponenti offendiculum Væ tu, Judex, comminaris. Ne dæmonum ridiculum Simus, opem largiaris.

Et ut sal sapientiæ Pacemque conscientiæ Habeamus, es hortatus. In te semper sim pacatus.

Ne pusillos aspernemur

Jubes, imo veneremur : Habent nam custodientes Vultum Patris intuentes Angelos : quo animarum Dignitas est potens harum.

Nec vis, Pater, quem pusillum Disperire, hunc aut illum ; Sed de uno pœnitente Vere atque tota mente, Angelorum militiam Vis habere lætitiam.

In nobis fidem perfice, Omnem culpam interface. Præcepta mens humiliter Cuncta servet agiliter.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de variis doctrinis Christi.

SUMME Doctor, Rex beate, Vis peccantem ordinate Emendari : et clam primo Increpando hunc ex imo ; Post hæc testes adhibendo ; Inde causam referendo Ecclesiæ : si spreverit Hanc, ut ethnicus deerit.

Deprecantes concorditer Patrem ais exaudiri, Teque misericorditer Inter eos inveniri Qui in tuo nomine Congregantur, o Domine.

Vim ligandi et solvendi Tu Apostolis dedisti. Da virtutem prævalendi Tentatis. Ut tu dixisti, Proximis qui non indulget, Deus, apud te non fulget.

Non ignoscens proximis, Non purgatur a noxiis,

Neque reconciliatur Tibi, Pater, nec salvatur.

Totum mundum si lucremur, Et nos ipsi pigritemur, Nil, o Christe, proficimus, Nec ordinate vivimus.

Deo abominabile Ais, quod venerabile Exstat coram hominibus, Idque Deo laudabile, Quod est vituperabile Coram horum luminibus.

Ut amicos faciamus De mammona vis vitii, Ut per hos introeamus Regnum primi principii.

At fidelem in minore, Fidum dicis in majore, Et in minimis iniquum, Hunc in maximis obliquum.

Epulonem purpuratum, In inferno tumulatum, Lazarumque aspernatum Ægrum, perhibes delatum In sinum illum Abrahæ. Ad te, Deus, nos attrahe.

Correctionis seriem Fac fraterne nos servare; Salubremque pauperiem, Puro corde adamare; Increpantem mox audire; Indulgere, non sævire.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de variis Christi documentis et verbis.

PARVULOS, inquis, sinite Ad me venire licite : Horum regnum est cœlorum. Hos dignatus es amplecti.

Benedicti a te, lecti Sunt, amator purgatorum.

Solum Deum dicis bonum; Ad cœlestem quoque thronum Pervenire cupientem, Cuncta jussa adimplentem Esse, Christe, oportere. Vere, plene da parere.

Optanti perfectionem, Dedisti instructionem, Omnia sua vendere, Egenisque impendere, Et te sequi viriliter. Nos perfice stabiliter.

Divites, pecuniosos, Difficulter virtuosos Gloriososque fieri Fers, Christe : hinc sunt miseri.

Insuper possibilius Ais tu Dei Filius, Per foramen acus ire Camelum, quam introire Divitem in paradisum. Ibi fac te nobis visum.

Apostolis sequentibus Te, cunctaque linquentibus, Spopondisti residere Tecum, denique censere Die illa judicii Tribus Israel vitii.

Fratrem, agrum aut uxorem, Patrem, matrem aut sororem Ob te relinquentem, Christe, Centuplum nunc accipere, Patriamque acquirere : Nam divina sumit iste, Hic quippe bona gratiæ, Et illic bona gloriæ.

Multi, ais, sunt vocati, Paucique prædestinati. Illic ergo ut beati

Simus, simus timorati : Nam hoc verbo terruisti Nos, o Rex, et concussisti.

Animas non disperdere, Sed salvare, descendisti : Qui per loca dispergere Judæorum voluisti Septuaginta et duos Discipulos, sane tuos.

Tanquam agnos inter lupos Hos misisti te imbutos, Jubens evangelizare Eis, ægrosque sanare.

Tuis ais vicariis, Vineæ operariis : Qui vos audit, is me audit ; Qui vos spernit, hic me spernit, Patrem meum aspernatur, Direque prævaricatur.

Vidisti Satan ruere Ut fulgur, pompam luere.

Tuis demum discipulis, Manus tuæ manipulis, Es largitus vim calcandi, Prosternendi, superandi Scorpiones et serpentes, Dæmones ac invidentes.

Verum ne in hoc gauderent Quod his cunctis prævalerent Præcepisti, o Rex regum : Gratiæ nam gratis datæ Bonis malisque collatæ Sunt hæc, institutor legum.

Porro de hoc lætarentur, Deo regratiarentur, Quia sunt in libro vitæ Scripti nominatim rite.

Da perfecte ambulare, Prælatis obtemperare

Cum omni promptitudine, Digna sollicitudine.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de sublimi Christi doctrina atque miraculis.

SPIRITU exhilaratus, Christe, Patrem es affatus : Tibi, Pater, confiteor, Cœli, terræ dominator, Te laudo, id profiteor : Quia ista abscondisti Nec referre voluisti Sæculi sapientibus, Et coram se prudentibus, Sed parvulis, humilibus, Horum susceptibilibus.

Cuncta Pater tibi dedit ; Præter te hunc nullus sedit Videns, sciens, comprehendens : Quem et quivis est intendens Quantum ei tu revelas, Qui superbis tua celas.

Omnis tibi ut es homo, Est subjecta creatura ; Utque Deus es, id promo, Patris data est natura.

Virtuose laborantes, Et adversa tolerantes, Jubes ad te convenire, Promptus eis impertire Tuam, Christe, dulcedinem, Opem, mentis pinguedinem.

Jugum tuum vis tollamus, Imitandoque discamus Quod sis humilis ac mitis, Præfecunda, vera vitis.

Jugum tuum est suave, Onus leveque amanti. Illud defer, o ignave. Corde portem æstuanti.

Unum est necessarium, Amandum omnifarium, Quod es tu, o summe Deus, Rerum vertex, finis meus. Te videre qui satagit, Partem optimam elegit.

Sabbati, Christe, dominus, Temporis nihilo minus Dominus auctoritate Vera, plenus deitate.

Te jubente arefactam Manum suam vir extendens, Mox eamdem sanefactam Traxit, grates hinc rependens.

Universique obsessi Te videntes, prociderunt. Qui calamitate fessi, te curam susceperunt : Nam quassatam arundinem Annullare non volebas, Neque velut arundinem Linum fumans exstinguebas.

Cæcum, mutum et obsessum Curans, Christe, tam oppressum, Tria simul in hoc signa Perpetrasti fide digna.

Principi dæmoniorum Excæcati Judæorum Divina tua opera Adscripserunt. Nos robora. Porro in Dei digito Ejecisti dæmonia. Cordi meo infigito Cuncta ista præconia.

Fortem armatum ligasti. Dæmonem nam superasti, Vasa ejus diripiens, Peccatores suscipiens.

Non ens tecum adversatur Tibi, et dispergens fatur Qui non colligens est tecum. Gratiose esto mecum.

Culpam in Sanctum Spiritum Ais irremissibilem, Per sermonem explicitum Justum esse dicibilem Unumquemque aut damnandum. Fac nos cautos ad profandum.

Jugum tuum comportemus Amorose, salubriter. Mites, humiles exstemus Te assequendo jugiter. A te nunc reficiamur, Pacem plenam sortiamur.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de variis Christi doctrinis, et de die judicii.

FELIX venter est Mariæ, Quæ te, Christe, bajulavit, Uberaque ejus piæ, Quæ amanter te lactavit. Dei verbum audientes, Adimplentes, retinentes, Tu beatos contestaris. Tu nos, Christe, tuearis.

Jussa Patris adimplentes, Matrem, fratrem et sororem Vocas : nam concipientes Sunt te cordis per splendorem.

Cognoscendo concipiunt, Ad regnum sic proficiunt; Operando parturiunt, Diligendo enutriunt.

A curis, voluptatibus, Ærumnis, vanitatibus Mundi ais suffocari Verbum Dei in hoc mari, In nostris plane mentibus. Ab his nos purga sentibus.

Ut metimur, sortiemur te, Christe. Ne damnemur, Da ut juste mensuremus, Omne pravum devitemus.

Mittes et in mundi fine Angelos, qui tunc divine Scandala mox abjectabunt, Bonos malosque locabunt Singulos loco debito, Decreto a te edito.

Malos mittent in infernum, Fletus, stridor quo æternum. Ut sol justi tunc fulgebunt Regno Patris, quo manebunt.

Advenisti caritatis Ignem nobis dare gratis. Incarnatum te fatemur, Ut hoc igne inflammemur.

Vere ni pœniteamus Censes omnes pereamus. A te scimus reformatam Mulierem inclinatam Ab annis decem et octo. Me secerne ab indocto.

Sanasti et hydropicum, Promens verbum eulogicum, Ut in mensa eligamus Locum imum, ut scandamus; Nec ad mensam invitemus Caros, divites, cognatos, Ne ab his quid receptemus, Sed egenos, pauperatos, Ut a Deo præmiemur, Ejus vultu satiemur.

Felix qui in regno Dei Panem edet Dei mei. Est hic panis fruitio. Hæc nostra sit nutritio.

Tuus esse discipulus Nequit homo vermiculus, Nisi quæ sunt mundi cunctis Sit renuntians conjunctis.

Mundus, Christe, te odivit, Quia pravitatem scivit Suam a te increpari, Quem contempsit imitari.

Da ut verba audiamus Tua, Deus, cum fervore, Eaque custodiamus Mente, actu, digno more : Mater, frater, soror simus Tui, fit si obedimus. Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de aliquibus verbis Christi sublimibus.

TUAM, Christe, affirmasti Doctrinam non esse tuam : Patris hanc insinuasti, Non tuam ut homo, suam Tanquam causæ principalis, Tuam ut instrumentalis.

Implens Patris voluntatem Scit dogma tuum divinum : Nam cognoscet veritatem Ejus, manens intra sinum Sanctitatis ac virtutum, Per saporem distributum.

Loquens, docens a se ipso, Non ut habens a te ipso, Gloriam quærit propriam; Sed tu, Christe, justus, verus Eras prorsus et sincerus, Patris perquirens gloriam.

Non juxta apparentiam Jubes dari sententiam, Nec ferri juxta faciem Judiciorum aciem; Sed ut juste judicemus, Et nos ipsos adspectemus.

De in te credentis ventre Rivi fluunt aquæ vivæ : Manant nam de ejus mente Dona Spiritus, o dive, Actus quoque virtuosi Aliisque fructuosi.

Tanta erat sapientia Tua et eloquentia,

Ut coacti sint testari Missi tibi adversari : Nunquam homo est locutus Sicut iste vir acutus.

Lux es mundi : te sequentes, Non erramus gradientes. Tu de cœlo, non de mundo, De te loquens ex profundo Corde Judæis æmulis, Tibi dire incredulis :

Quando exaltaveritis Filium ecce hominis, Tunc cognoscentes eritis Virtutem mei nominis : Dicens hoc de passione, Post quam te noverunt, bone.

A me, inquis, nil facio, Sed in mundo hæc aio Sicut Pater me docuit. Per te nobis innotuit, quo quidquid es et habes, Accepisti : non hic labes.

Te solum non deseruit Pater, sicut disseruit : Quia ei placentia Egisti, Sapientia. Porro inseparabilis Est a te, præamabilis, Tecum idem in natura. Non es pura creatura.

Si in tuo manserimus Sermone, vere erimus Tui, Christe, discipuli, Noscemusque clericuli Veritatem, o Salvator, Quæ salvabit nos, Creator.

Da non quærere propriam, Sed tuam, Deus, gloriam, Et in omni vita lucem Te sectari, certum ducem.

Tibi, beata Trinitas, etc.