Laus Dei ex evangelio, de diversis

Christi miraculis.

DUM obsessum liberasses Civitate Capharnaum, Idque verbo imperasses, Rex, Christe, Principatuum, Potestatem ac doctrinam Tuam altam et divinam Admirari mox cœperunt Cuncti qui tunc adfuerunt.

Tanquam habens potestatem, Non vanam verbositatem, Docuisti, o Salvator : Ob id in verbis gratiæ Tuæ summæ sagaciæ Sunt mirati, o Creator.

Tunc in omnem Galilæam Rumor de te est diffusus. Doce, Christe, mentem meam, Ne errore sim delusus.

Socrum Petri febre stratam, In instanti tu curasti; Omnem infirmorum latam Ad te turbam tunc sanasti, Cunctis manum imponendo, Et repente, ac jubendo.

Curasti paralyticum, Verbum loquens mirificum : Surge, tolle tuum lectum. Turba pavit hunc profectum.

Per vestis et tangentiam, Sanguinis profluentiam Annis passa duodenis, Est curata cunctis venis.

Archisynagogi natam Suscitasti deploratam : Hinc parentes congaudebant, Vehementerque stupebant.

Duos cæcos illustrasti, Mutum obsessum sanasti. Circuibas Galilæam, Omni ægro dans medelam, Ubique quoque prædicans, Animabusque medicans.

Montem solus ut orares Ascendisti, sicque dares Formam Deum exorandi, Et in prece pernoctandi Clam, intente et instanter : Nam orasti pernoctanter.

Omnes tangere quærebant Te : prodire nam cernebant De te vim potestativam, Omnis morbi curativam.

Oculos unge animæ, Christe doctorum maxime; Fac nos Deum exorare Cum fervore semper clare.

Tibi, beata Trinitas, etc.