Laus Dei ex evangelio, de variis Christi documentis

Tu post resurrectionem Nullam generationem Doces, Christe: nam electi Tunc ut angeli erecti Prorsus erunt ad divina. Nos præserva a ruina.

Dicens te Patriarcharum Deum, juxta Scripturarum Veritatem, defunctorum Constat corpora istorum Denuo resuscitanda, Corda viva reputanda.

Summam jussionem legis Ais, Christe, Fili Regis, Totis corde et anima, Mente, virtute maxima Deum verum diligere, Et proximum ut se libere.

His duobus in præceptis Pendet lex ac prophetia. Nos conjunge te adeptis In cœlesti symphonia.

Verum Deum te probasti Verbis David quæ narrasti.

Ne magistri appellemur, Aut in terra patrem femur, Doces, o Sapientia: Cujus verba arcentia Omnem exstant vanitatem, Omnemque carnalitatem.

Ut ad mortem præparati Semper simus, informati Sumus a te qui ignota Hora es venturus, nota.

Dedisti sapientiam Tuis tantam discipulis, Quod nullam resistentiam Perferebant ab æmulis.

Usque finem sustinentem Ais, Christe, tu salvandum; Nec capillum corruentem Ejus quem fers liberandum.

In vestra patientia, Ais clara sententia, Animas possidebitis Vestras, mecum manebitis.

Secundum tuum adventum, Ut testatus es, lamentum, Summæ tribulationes Anteibunt, torsiones Antichristi afflicturi Christianos et victuri.

Is adventus repentinus Tuus erit tam festinus, Ut est fulgur egrediens, Tam repente præteriens.

Da præcepta caritatis Observare non lassatis Corde ac vi et affectu; Fulgeamus intellectu.

Tibi, beata Trinitas, etc.