Laus Dei ut vivens

Tu, o Deus æternalis, Vivens vita, lux vitalis; Tu origo es causalis Omnis vitæ secundalis.

Tua vita est vivere, Quum sit actualissima; Est ipsa intelligere, Quum sit simplicissima; Ipsa tuum subsistere, Nam substantialissima.

Tua vita est amare, Generare et spirare Actione immanenti, Creare et recreare, Totum mundum gubernare, Dare digna omni enti.

Tota vitæ perfectio, Tibi summa directio Competit cum infinita Plenitate nulli scita.

Summa, Deus, sagacitas, Pura, sancta vivacitas, Hæc tua nobilissima Vita, gaudiosissima :

Tuæ summæ veritatis Superlæta inspectio, Tuæ puræ bonitatis Superfervens dilectio, Propria felicitate Frui in æternitate.

Pax, voluptas et dulcedo Tuæ vitæ est immensa; Idque scio, nedum credo, Mente gaudens hinc incensa, Tibi, o beatissime, Congaudens, Deus optime.

Solus essentialiter, Prime, pure, totaliter Vivis, Deus gloriose, Vivens tam deliciose, Ut nec capi nec effari Queat, neque exarari.

A te vita est naturæ, Gratiæ atque gloriæ; Vitam omnis creaturæ Tu præstas amatorie.

Bruta, pisces, aves, plantæ Vitam habent, te præstante : Quorum vitæ defectivæ, Tuæ vitæ perfectivæ Sunt participationes, Fuscæ ut reflexiones.

Mentem nostram vivifica, Eam semper plenifica Actibus vitæ gratiæ, Ut tibi sit gratissima, Deitas viventissima; Nos rege omnifarie.

A te mentes angelicæ Sumunt vitam deiformem, Qua vivunt tecum cœlice Per te vitam uniformem.

Fons vitæ splendidissime, Vitam nostram naturalem Orna semper piissime, Vitam præstans gratialem.