Laus Dei ex evangelio, de Christi

humana generatione.

Tu, o Virgo gloriosa, Peperisti gaudiosa Salvatorem in Bethlehem; Pannis hunc tunc involvisti, In præsepe posuisti, Summum factum tam humilem.

Concepisti abs ardore Carnis concupiscentiæ; Peperisti abs dolore Totius corrumpentiæ.

Apparuit pastoribus Angelus cum splendoribus, Denuntians lætitiam Omni plebi eximiam : Natus, inquit, est Salvator Vobis, Christus dominator.

Angelorum multitudo, Ut decrevit plenitudo Tuæ, Deus, potestatis, Te cum illo tunc repente Est exorsa læta mente Collaudare pietatis.

Gloria in sublimibus Deo, paxque hominibus Qui sunt bonæ voluntatis, Dei velle conformatis.

Vel sic : In excelsis sit gloria Tibi, o Deus, propria; In terra pax hominibus, Gratiarum luminibus. Factis bonæ voluntatis, Tuo velle conformatis.

Te pastores invenerunt, Ut de cœlo audierunt : Hincque Deum laudaverunt, Christe, natum te dixerunt.

Stella duce properantes Magi, teque adorantes, Aurum, myrrham offerentes Et thus tibi, procidentes.

Te in templo præsentatum Simeone timorato Scimus, Christe, complexatum, Illo hinc lætificato.

Responsum namque cœlitus Accepit certum penitus, Quod non prius moreretur, Nisi te intueretur.

Porro Anna prophetissa, Vidua beatissima, Tunc a Deo vere missa, Cum mente devotissima Te, o Christe, est professa, Plebi de te est confessa.

Post hæc in Ægyptum vexit Te, quem Pater prædilexit, Joseph tua cum parente, Angelo id admonente.

Nam Herodes nitebatur Te necare : verebatur Quippe per te spoliari Regno atque expugnari.

Duodecennis sedisti Inter Scribas, et quæsisti, Hos tua sapientia

A Implens obstupescentia. Cum parentibus rediens, Eis eras obediens.

Tuæ nos humilitatis, Paupertatis, subditatis, Fac nos veros sectatores Gratosque æmulatores, O Salvator adorande, In æternum præamande.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de Christi baptismo, tentatione, ac aliis.

Quum jam velles prædicare, Et te ipsum declarare, Tuus præco baptizare Cœpit, viamque parare Tibi, Christe, rex Messias, Ut prædixit Isaias.

C Baptizavit hic Judæos, Dire increpavit eos. Christum esse se putantes, Testabatur deviantes; Esse Christum te ostendit, Testimonium impendit : Baptizo aqua, inquiens, Baptizabit vos veniens Sancto Spiritu et igne. Salva, Christe, nos benigne.

D Indignum se perhibuit Calceum tuum solvere : Tantum tibi adhibuit, Ut coram te procumbere Se indignum affirmaret. Plebem ut ad te vocaret, Te ostendit venientem, Ad baptismum accedentem, Dicens : Ecce Agnus Dei, Qui peccata tollit mundi.

Advenisti, Rex cœlorum, Tanquam unus peccatorum, Inter eos in Jordanem,

Temet nobis præbens panem, A Joanne baptizari Volens et humiliari.

Ille tuam majestatem Pensans ac humilitatem, Vehementer mox expavit, Te lavare recusavit, Seque a te baptizandum Fatebatur ac purgandum.

Baptizato te orante, Cœloque se reserante, Descendit visibiliter Et mansit sensibiliter Super te Sanctus Spiritus : Quo ungamur divinitus.

Tunc et Pater non tacuit : Hic est in quo complacuit Mihi bene, meus natus, Præelectus, præamatus.

A Jordane hinc regressus, Ad desertum es ingressus, Ut ibidem tentareris, Nobis palmam merereris.

Facto quadragesimali Jejunatu loco tali, Sponte famem pertulisti, Hominem te ostendisti.

Tentatione triplici, Fructu vere multiplici, Impugnari es dignatus dæmone nequissimo : Ut modo congruissimo Nos juvares, sic probatus, Superandi pandens modum, Tentantique solvens nodum.

Eras cum animantibus Brutis tibi adstantibus, Angelis ministrantibus.

En vere Israelita, Dixisti ad Nathanael,

Qui rependit vicem ita : Rabbi, tu es Rex Israel, Tu exstas Dei Filius. Quid his delectabilius ?

Aquam, Christe, convertisti Vinum in prævirtuosum : Potestatem ostendisti Tuam, teque gloriosum.

Sit tua baptizatio Nobis plena purgatio; Tua quoque tentatio, tentante salvatio; Tuaque abstinentia Nos ornet sapientia.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de sermone Christi ad Nicodemum.

ASCENDISTI Jerusalem, Tensor vitæ Mathusalem; In templo negotiantes Et ibidem commutantes Expulisti, ejecisti : Zelo Dei id egisti.

O quam grande miraculum, Deitatis signaculum, Tot mentes sic compescere, Voluntates arcessere ! Tunc ibidem multa signa Perpetrasti fide digna.

Te accessit Nicodemus : Rabbi, inquiens, videmus Te a Deo advenisse : Signa namque quæ tu facis, Nullus agit, nisi pacis Deus velit hunc juvisse.

Nisi homo sit renatus Aqua et Sancto Spiritu, Ut tu, Christe, es testatus, Pelletur ab introitu Regni; idque retulisti

Ad tempus Evangelii Divulgati, quod dedisti. Opem confer remedii.

Scimus, ais, quæ effamur, Et quod vidimus testamur.

Ut serpentem exaltavit Legislator in deserto, Sic te Christum affirmavit Oportere in aperto Exaltari, tua lingua Omni prorsus laude digna, Vitam in te ut credentes Sint æternam sortientes.

Mundum Pater sic dilexit, Quod in eum te direxit Filium unigenitum, Salutis dare reditum.

Non ut mundum judicares, Sed ut eum liberares, Pater te in mundum misit. In te credens permanenter, Non censetur pereunter. Per te Pater nos invisit.

Qui non credit, judicatus Exstat atque reprobatus : Nam in te Unigenito Non credit nobis dedito.

Te in cruce intueri Fac nos sic, et revereri, Mereamur ut defendi te, tibi uniendi.

Præsta fidem stabilitam, Caritate redimitam, Cursum digne consummatum, Cor amore inflammatum. Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de Christi signis et verbis, et de documentis Præcursoris.

UNO actu copiosam Piscium collectionem Cepit Petrus, virtuosam

Tuam implens jussionem : Sic quod rete rumpebatur, Geminaque implebatur His piscibus navicula. Cuncta tolle pericula, Cui pisces obediunt, Et quo jubes conveniunt.

Reprobas philargyriam. Tua implevit Syriam Fama : mira nam patrasti Ibi, ægrosque curasti, Obsessos, paralyticos, Lunaticos, tristificos.

Pravis atque publicanis Commandebas causis sanis, Necessarium medicum Ægris docens beneficum.

Medicus tu animarum Reparator miserarum, Reos ad pœnitentiam, Per immensam clementiam, Advenisti revocare, Eosque justificare.

Nil valet quis accipere Ni e cœlo conferatur, Quum a te Deo libere Omne bonum emittatur.

Tu de cœlo descendisti, Omnes solus excessisti; Et qui tuum acceptavit Testimonium, signavit Deus verus quod consistat, In te esse nec desistat.

Tu nam missus es a Deo, Verba ejus loquens, eo Quod non dedit mensurate Tibi Spiritum, beate.

Pater amat te Filium Unicum ac naturalem : O amator humilium, Omnem tibi subjectalem Fecit prorsus rem creatam. Mentem da in te firmatam.

Te secundum deitatem Amat plene infinite, Juxtaque humanitatem Toto mundo magis, rite.

Bonum quippe præstantius Cunctis simul creaturis Contulit, abundantius Universis præ facturis, Assumptæ humanitati, Esse Verbi increati, Esse junctam deitati Unione personali. Salva nos a casu mali.

Cuncta denique creata Tuæ erant subjectata, O Christe, humanitati, Ut conjunctæ deitati, nunc incarnationis, Ratione unionis.

Idcirco per imperia Agens eras egregia Signa ad nutum, Domine : Nempe tu imperiali Hac virtute singulari Præfulsisti et nomine.

Fac nos tuam sanctitatem Sequi, et impuritatem Omnem semper detestari, Læsos mox a te curari. Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex Evangelio, de verbis Christi ad Samaritanam.

SAMARITANÆ feminæ, Natæ gentili semine, Christe, via fatigatus, Alta ista es effatus :

Bibens aquam quam donabo, In æternum non sitiet : Imo aqua quam præstabo, In eo fons exsiliet

A Aquæ in æternam vitam Profluentis, me fulcitam.

Das aquam sapientiæ, Aquam præstas sagaciæ Salutaris et gratiæ, Quæ fons est meritorii Actus, introductorii Ad conspectum tuæ mentis Universa intuentis.

B Veri adoratores, Tui, Pater, jam cultores, Spiritu et veritate Adorabunt timorate.

Spiritus incircumscriptus Es tu, Deus benedictus : Hincque vere et interne Es adorandus, Æterne.

C Patris tui voluntatem Adimplere, firmitatem, Cibum seu refectionem Tui, Christe, perhibebas, Cui semper tu parebas Quoad humanationem.

Tuis visis olim actibus, Auditisque sermonibus, Statim te Samaritani Asserebant Salvatorem Et Messiam. Tu errorem Aufer, ut non simus vani.

Febri gravi morientem Natum reguli curasti : Quem cum suis mox credentem, Mente protinus sanasti.

Christe, dum præcipitare Te de monte attentarent Cives tui tam amare, Sic abisti, ne spectarent Quonam modo abieris Atque eos reliqueris.

Sic corpus tuum animæ

Fuit subjectum intime, Ut jubente ratione, Mox ab immutatione Oculorum præsentium Cessaret attendentium.

Salubri sapientia Nos pota liberaliter; Patrem jugi frequentia Da orare mentaliter.

Patris velle perficere, Prædulce sit reficere Nostræ mentis, Jesu Christe, Precor ego reus iste.

Tibi, beata Trinitas, etc.