Laus Dei ex epistola pauli apostoli

ad Ephesios.

BENEDICTE Pater Christi, Miserere reo isti. In Christo benedixisti Nos per dona quæ dedisti, Omni benedictione, Spiritali unctione.

Nos in Christo elegisti Ante mundi factionem, Ut essemus (id egisti Per prædestinationem) Sancti et immaculati, Caritate consummati.

Deus, nos prædestinasti Prolis in adoptionem : Id per Christum actitasti Tuam per volitionem, In laudem tuæ gloriæ Et gratiæ unctoriæ.

In qua nos gratificasti In caro tuo Filio, Per quem, Pater, nos salvasti Sanguinis ejus pretio.

Cuncta, Deus, operaris Mentis tuæ consilio ; Nos creasse commendaris Tuam in laudem initio.

Sancto Spiritu signasti Fidos, quibus hunc donasti, Pignus qui hereditatis Nostræ exstat per te gratis.

Pater Christi, Rex gloriæ, Sapientiæ propriæ Spiritum agnitione Veritatis fer optime, Nostræ ut vocationis Arcemque electionis Ut condigne contemplemur, Teque semper veneremur.

Tuam, Deus, potentiam, Christum suscitans monstrasti, Quem juxta congruentiam Tua in dextera locasti, Super omnem Principatum, Potestatem, Dominatum Et Virtutem atque cuncta. Tibi corda sint conjuncta.

Hunc dedisti Ecclesiæ Caput, Pater egregie : Imo omni hierarchiæ Prætulisti eum pie, Huic ecclesiasticæ, Cœlesti theorasticæ.

Deus dives pietate, Nimia et caritate Ad nos, nos mortificatos Peccatis, vivificatos Fecisti Christi merito Obedienter edito.

Salvati tua gratia, Ingressi tua atria Sumus, Christe, tua fide, Non ex nobis. Tu nos vide.

Tuum quippe est hoc donum, Non ex nostris operibus, Ne quis glorietur bonum Se ex se in visceribus.

Tua, Pater, nos factura ; Nos in Christo recreasti In bona operatura : Quam tu, Deus, præparasti, Ut in ea ambulemus, Bonis actibus vacemus.

Christe nostra pax, fecisti Unum ambo dum obisti, Cruce inimicitias Necans, tollens nequitias.

Per te nobis est accessus Ad Deum, ut es professus,

In uno plane Spiritu, Gratioso adhibitu.

Nos Sanctorum, Christe, cives Fecisti, et domesticos Dei: simus ne, Rex dives, Hospites inter besticos.

In te, Christe, coheredes, Concorporales, consortes Gentes factæ, tuæ sedes: Quæ et tuæ sunt cohortes Divinæ promissionis Ac beatæ visionis.

Pater Christi, ex quo cuncta Nominatur paternitas, te nostra mens sit uncta; Daque, summa æternitas, Mente semper roborari, Per Paracletum firmari, Ut in nobis commoretur Christus fide et servetur, Juxta tuæ divitias Gloriæ, nec despicias.

Fac nos supereminentem Scire Christi caritatem, Impleamur ut in mentem, Per immensam pietatem, In omnem plenitudinem Ac tuam sanctitudinem.

Vales cuncta abundanter Facere plus quam poscimus, Et implere redundanter Nos plus quam ipsi noscimus, Tuam, Deus, per virtutem. Tibi hymnus. Fer salutem.

Fac nos digne ambulare Quo vocatu nos vocare Es dignatus, timorate, Omni cum humilitate, Patienter et mansuete, Supportantes cum quiete Invicem in caritate, Solerter in veritate Unitatem conservantes Mentis, pace nos ligantes.

Deus Paterque cunctorum Unus es, Rex sæculorum, Super omnes et per cuncta Et in nobis es omnibus. Præsta corda in te uncta, Nos imple sanctis promptibus.

Data gratia cuique Est, o Christe, jam ubique, Tuæ metro dationis. Præsta lucem rationis.

Qui ad terram descendisti, Idem cœlos ascendisti, Ut impleres dominatu Cuncta, gratiæque datu.

Non pusilli fluctuantes, Omni vento nutitantes Doctrinæ simus labilis, Sed cordis vere stabilis.

Da ut mente renovemur, Novum hominem sectemur Veritatis sanctitate Ac perenni æquitate.

Nos benignos et clementes, Deus, fac, et ignoscentes, Ut per Christum indulsisti Nobis piusque fuisti.

Tui simus sectatores, Filii ut carissimi, Ut eamus viatores Pauperes, egentissimi, Semper in dilectione, Ut amasti, Jesu bone, Qui ob nos te tradidisti, Et te Patri obtulisti Odorem suavitatis Hostiamque sanctitatis.

Per Christum nos Paraclito Imple, Pater, nos alito,

Ut in hymnis colloquamur, Tuis laudibus pascamur, Tibi semper compsallentes, Grates mente referentes, Pater, in Christi nomine, In omnibus, o Domine.

Ecclesiam dilexisti, Pro hac, Christe, te dedisti, Illam ut sanctificares, In æternumque beares, Aquæ lavacro hanc mundans Verbo vitæ et fecundans, Ut, o Christe, exhiberes Tibi atque contineres Gloriosam Ecclesiam, Non habentem inediam Mentis, rugam aut maculam, Sed caritatis faculam.

Nos conforta gratiose, Adsta semper virtuose, Vesti tua armatura, Per quam mens sit dejectura Dæmonum machinamenta, Universa tentamenta.

Nos lorica æquitatis, Scutoque fidelitatis, Veræ salutis galea, Ense spiritus phalera.

Contra carnem et sanguinem Non est nobis luctatio, Sed contra sævum anguinem Gravior conflictatio, In hostes invisibiles, Apostatas odibiles.

Da nos semper exorare, Deus simplex, in spiritu, Mente pura vigilare, In vita et in obitu Nunquam corde relaxari, Tædere aut frigidari.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex epistola Pauli ad Philippenses.

BONA cœpta confidimus Te in nobis completurum. Idque, Deus, exquirimus, Te sperantes miserturum :

Ut caritas quotidie Crescat absque segnitie In nobis in scientia Cum supereffluentia, Ut probemus potiora, Et exstemus omni hora Puri, nullum offendentes, Cuncta propter te agentes.

Reple fructu justitiæ, Pater, nos per Salvatorem, Ut in arce fiduciæ Christus suum per splendorem In carne magnificetur Nostra, nunc et dum labetur.

Sis nobis, Christe, vivere, Mori lucrum arbitremur; Carnem optem abjicere, Tecum esse perconemur.

Non tam in Christum credere Da, quam ob hunc non cedere In adversis, sed gaudenter Cuncta ferre patienter.

Vane et contentiose Nil dicamus aut agamus, Sed, o Deus amorose, Fratres nobis præferamus.

Quum in Dei esses forma, Christe, æquitatis norma, Non rapinam arbitratus Nec mendose es effatus Deo Patri te æqualem Atque consubstantialem.

Verum te exinanisti, Formam servi assumpsisti,

Usque mortem obedisti, Exaltari meruisti.

Nam te Pater sublimavit, Summum nomen condonavit, Ut genua cœlestium Cuncta atque terrestrium Infernorumque flectantur Tibi, Christe, ac subdantur, Teque in Patris gloria Omnis lingua fateatur Felicitate propria Frui, Deum te loquatur.

Operemur cum timore, Metu jugi ac tremore Nostram, Deus, nunc salutem. Sic agendi da virtutem.

Tu in nobis operaris Velle atque perficere; Voluntate hæc laudaris Tua pia efficere.

Absque murmuratione Atque hæsitatione Cuncta, Christe, peragamus, Filii ut consistamus Tui simpli abs querela. Mentes nostras tu revela.

In perversa natione, Deus dulcis, Jesu bone, Fac nos ut luminaria Lucere, exemplaria Cunctis opera monstrando, Virtuose conversando.

Quæ lucra æstimavimus, Detrimenta nunc putemus. Abs te, Christe, erravimus Per hæc vana : te servemus.

Et ob tuam eminentem, Fili Dei, scientiam, Omnem rem hic consistentem Per mentis sapientiam

Contemnamus ut stercora. Tu nos tibi incorpora.

Quæ retro obliviscamur, In divina extendamur, Destinatum assequentes, Braviumque intuentes Supernæ vocationis, Summæ præmiationis.

Sit nostra conversatio In cœlis, summa ratio : Salvatorem præstolamur, Christe, te, quem gratulamur Corpora reformaturum Nostra, secum locaturum.

In te semper exsultemus; Per modestiam micemus Sic, ut cunctis innotescat Mens in te et connotescat : Nempe te nos confortante, Cuncta quimus, te testante.

Omnem mentem pax transcendens Tua, Christe, sit impendens Opem, intelligentias Nostras servans : sic sentias.

Pudica, amabilia, Justa, sancta, utilia, In te, Deus, cogitemus; Atque a te procuremus Affectus impletionem Et beatam visionem, Juxta tuas divitias, Æternas per delicias.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex epistola Pauli ad Colossenses.

IMPLE tuæ voluntatis, Deus, nos agnitione, Et conforma nos Beatis, Illustrata ratione In omni sapientia,

Mentis intelligentia, Ut te digne ambulemus, Omni et virtute stemus, Crescentes in scientia Tua atque potentia.

Grates tibi referimus, Qui nos dignos, ut credimus, Fecisti sorte luminis, Electorumque numinis, Salvans nos de potestate Tenebrarum, Rex beate, Nos transponens in dilecti Regnum Nati tui recti.

Qui tua invisibilis Est imago, non scibilis, Omnisque primogenitus Creaturæ, te editus, Per quem et in quo creata Cuncta sunt ac reformata.

Christe, caput Ecclesiæ, Primatum præsidentiæ Tenens, in te habitavit Plenitudo divinitatis Corporaliter, nos lavit Pater per te omnes gratis.

Tua morte fac nos sanctos Et irreprehensibiles, In te gratiose tantos, Fundatos et immobiles In fide Evangelii Nostræ salutis medii, Spe amoreque ferventes, Ab his nunquam recedentes.

Omnes sunt sapientiæ Thesauri et scientiæ In te, Christe, absconditi, Instar mellis reconditi.

Caput omnis principatus, Potestatis, magistratus Es : quo circumcisi sumus Spiritaliter ac visione,

In exspoliatione Vitii a ratione.

Tecum, Christe, consurgamus; Quæ sursum sunt sapiamus, Quo es in Patris dextera, Virtus ejus non extera.

Veterem nos exspolia Hominem et ejus actus, Nos ruentes ut folia, Vesti novum pie tactus, Tua qui agnitione Renovatur, Jesu bone, Juxta Dei imaginem, quo habet propaginem.

Pietatis visceribus Nos imple et operibus, Indue nos benignitatem, Modum ac humilitatem, Invictam patientiam, Unctamque sapientiam, Invicem ut supportemus, Ac peccanti mox donemus.

Et præsertim caritate Vinculo perfectionis Imple nos, Deus beate, Cum splendore rationis.

Christe, tua pax exsultet In nostris semper cordibus, Et per eam mens resultet In te, depulsis sordibus.

Verbum tuum abundanter In omni sapientia Sit in nobis incessanter, Increata essentia, Ut docentes et hortantes Simus invicem nos recte, Hymnis psalmisque cantantes Tibi, Deus præelecte.

Quidquid sumus peragentes In verbo aut in opere,

In te, Christe, exhibentes Simus id digne, propere. Per te grates referamus Deo Patri, quem laudamus.

Porro precibus instemus, Et in eis vigilemus Cum gratiarum actione, Fervida devotione.

Sapienter ambulare Da nobis ad extraneos; Verba uncta explicare Nos apta ad intraneos.

Verbum sagax da habere, Ut sciamus respondere Cunctis prorsus sapienter, Ut oportet, et decenter.

Subditis da admonere Præsidentes ordinate, Ut hi curent adimplere Diligenter, timorate, Assumptum ministerium, Juxta tuum imperium.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex prima Pauli ad Thessalonicenses epistola.

FAC nos loqui, o Domine, Digne in tuo nomine, Non ut homini placentes, Sed tibi qui probas mentes.

Verba adulationis, Deus, nunquam admittamus, Humanæ conditionis Gloriam non quæramus.

Nostra sanctificatio Est voluntas tua vere, Ut sciat nostra ratio Corpus suum possidere

In honore, sanctitate, Vili non carnalitate.

In bonisque operibus, Puris mentis visceribus, Nos quiete da vacare Tibi, et plus abundare; Et honeste ambulemus Ad hos omnes qui sunt foris, Nec cujusquam quid optemus Cunctis vitæ nostræ horis.

Ut te mortuum fuisse, Christe, ac resurrexisse Credimus, sic confitemur, Quod et mente reveremur, Deum tecum adducturum Mortuos, et id acturum Die illa perhorrenda Cœlum et terra qua movenda.

Nam tu, Christe altissime, Descendes velocissime De cœlo in jussione Tubæque sonitione, Et in voce Archangeli Ac tui summi angeli.

Et defuncti in te entes, Primi erunt resurgentes; Vivi qui invenientur, Tunc cum illis rapientur Tuum, Christe, in occursum, Semper erunt tecum sursum.

Dies tuus instar furis Nocte, Christe, est venturus. Judicabis tunc pro puris, Impios reprobaturus : Qui quum inter se dixerint, Pax nobis et securitas, Nec dolendo afflixerint Se, tanquam sit immunitas, Repentinus interitus Veniet eis meritus.

Mutuo da consolemur, Invicem ædificemur;

Ampliusque diligamus Præsidentes, laborantes; Pacem cum his habeamus, Opus horum adspectantes.

Inquietos corripere, Infirmosque suscipere, Solari pusillanimes, Commorari unanimes, Fac nos, Deus, et ad mentes Singulorum patientes.

In te semper gloriemur, Incessanter te precemur, In cunctis regratiemur, Mali specie purgemur.

Deus pacis, sanctifica Nos, clementer deifica, Ut in carne et in corde Simus integri, absque sorde, Sancte coram te vivendo, Te ardenter diligendo.

Tibi, beata Trinitas, etc.