Laus Dei ex pauli ad titum epistola

SACERDOTES, pontifices, Populi sint opifices. Christe, tu fac hos vivere Abs crimine, deifere.

Iram, incontinentiam, Pompam ac vinolentiam, Cupiditatem fugiant, Gregumque culpas lugeant.

Fac hos, Deus, hospitales, Pios, castos et frugales, Justos, sanctos, eruditos, Omni gratia fulcitos. Agant suum officium Condigne, non per vitium.

Senes, anus, juvenculas, Juvenes et clientulas, Virtutibus decentibus Orna, Deus, in mentibus.

Tua, Salvator, gratia Apparuit jam varia Universis hominibus Cum divinis luminibus, Docens nos ut abnegantes Culpas tibi adversantes, Sæculi desideria Et cuncta improperia, Juste, pie, non gulose Conversemur, virtuose, Spem beatam exspectantes, Et adventum præstolantes Tuum, Christe, Deus sancte, Immolate ob nos, tante.

Te pro nobis tradidisti, Ut a culpis nos mundares; Ob nos mortem pertulisti, Ut nos tibi acceptares, Teque jugiter sectemur, Et quæ justa operemur.

Benignitas apparuit, Humanitasque patuit Tua, Christe liberator. Non ex nostra, o Salvator, Nos salvasti æquitate, Sed tua cum pietate, Per regenerationem Atque renovationem Sancti Spiritus clementer

Tuis dati affluenter, Tua ut justificati Gratia ac adornati, Simus vitæ sempiternæ Coheredes, Rex superne.

Tibi, beata Trinitas, etc.

Laus Dei ex epistola Pauli ad Hebræos.

Tu, Pater, multifarie Olim loquens, fons gratiæ, Priscis nostris per Prophetas, Veritatis tuæ metas, Nunc locutus per Filium Nobis, tuum consilium.

Quem heredem statuisti Secundum humanitatem Omnium; per quem fecisti Secundum divinitatem Omnia prorsus sæcula. Non tibi sit plebs æmula.

Qui quum sit splendor gloriæ, Character perfectoriæ Tuæ, Pater, substantiæ, Origo elegantiæ, Cuncta sua vi sustentans, Culpas purgans, non retentans, Residet ad majestatis Dexteram, fons bonitatis.

Angelis tanto melior, Quo Filius est verior : Est nam proles per naturam, Et non per imitaturam.

Nulli quippe angelorum Es locutus, Rex cœlorum : Tu exsistis meus Natus, Hodie ex me generatus.

Nam administratorii Spiritus sunt universi, Salutis operatorii Instrumentales, detersi,

Missi in ministerium Ob electos egregium.

Nos oportet observare Tua verba timorate, Fili Dei o præclare, Quum sint jussa tam curate Observari verba legis Datæ per ministrum Regis.

Legem tuam confirmasti Signis magnis et portentis, Et eamdem roborasti Plurimarum munimentis Virtutum, atque munerum Spiritus ultra numerum.

Christo, Deus, subjugasti Orbem terræ post futurum; Gloria hunc coronasti Et honore, propter purum Passionis promeritum Nobis clementer deditum : Pro nobis tua gratia Mortem tulit pro patria.

Te propter quem sunt omnia, Per quem item sunt omnia, Multos natos qui salvasti, Sanguine quos liberasti, Passione consummari Condecebat, et his dari.

Fratres tuos hinc dixisti Eos, qui et destruxisti Tua morte, ac vicisti Penitusque dejecisti Hunc qui mortis imperium Habuit per mysterium.

Non naturam angelicam, Sed humanam assumpsisti, Quam per virtutem cœlicam Ex Abraham induisti.

Fratribus hinc similari Tu in cunctis debuisti, Sicque clemens declarari; Fidus pontifex fuisti

Ad Deum, propitiando Culpas plebis, temet dando.

Quo es passus et tentatus, Es juvare potens ratus Tentatos, tuo merito. Tu omnes nos protegito.

Nostræ tu confessionis Apostolus et pontifex, Qui in domo mansionis Patris, qui est insontifex, Eras fidus et Filius. Te nihil optabilius.

Hæc domus est Ecclesia, Plebs fidelis egregia, Fiduciam et gloriam Spei servando propriam.

Nunquam corda obduremus Auditis tuis sermonibus ; Invicem nos excitemus Sanctis collationibus, Ne quis culpæ fallacia Vagetur per inania.

Vereamur ne relicta Sponsione a te dicta Intrandi tuam requiem, Summam, plenam temperiem, Nostrum quis inveniatur Tunc deesse, et pellatur.

Vivus, Pater, sermo tuus, Verbum tuum ac Filius : Nos conservet vigor suus, Quo nihil est felicius.

Sermo penetrabilior Omni ense, agilior, Cui nil invisibile, Sed omne ens noscibile : Cuncta nempe sunt aperta Ejus oculis, ac certa.

Te habentes pontificem Magnum, mundi artificem, Fili Dei, accedimus

Thronum gratiæ : credimus Nam in te, ut consequamur Pietatem qua salvamur.

Christe, non clarificasti Te ut pontifex fieres, Sed quem Patrem honorasti, Ut nos quoque redimeres : Ad te, Meus es Filius, Ait Pater sublimius.

Preces Patri cum clamore Forti, lugens præ horrore, Offerens, es exauditus, Tua dignitate scitus.

Quumque esses Dei Natus, Ex his quibus cruciatus Es, parere didicisti, Obedire docuisti, Id experimentaliter Discens quod scis mentaliter.

Passione consummatus, Causa factus es salutis Omni tui principatus Jussa tenenti, virtutis.

Tu secundum maneriem Melchisedech appellaris Pontifex, qui congeriem Culpæ amovere faris.

Sensus da exercitatos, Solidum ut capiamus Cibum, et illuminatos te sensus hauriamus.

Non es injustus, Domine, Nostra bona obliviscens. Illos divino nomine Sequi nostra mens sit discens, Qui fide, patientia, Te possident fruentia.

Abraham longanimiter Ferens, sponsa est adeptus. Nos quoque fac similiter Spe firmatos. Te sim septus.

Translato sacerdotio, Vis legis sit amotio. Ad perfectum lex nil duxit. Per te, Christe, spes illuxit, Per quam Deo propinquamus Et salutem impetramus.

Æternum sacerdotium Habes, manes nam æterne : Hinc salubre negotium Agis, salvans nos superne.

Per te Patrem es accedens Ad precandum, nec recedens, Monstrans latus et vulnera, Ut mentis sanes ulcera.

Pontificem nos decuit Te habere et eguit, Purum, sanctum, innocentem, Super cœlos residentem : Qui veri tabernaculi Et sanctorum es minister ; Divini habitaculi, Quod fixisti tu Magister.

Patri adstans futurorum Pontifex tu es bonorum ; Cœleste tabernaculum Es ingressus per cruorem Tuum, non per umbraculum Legis aut legalem morem.

Sanguine atque cinere Hostiarum legalium Purgantibus facinore Fœditatum carnalium ; Multo plus nos emundabit Sanguis Christi et salvabit, Qui per Sanctum Spiritum Se obtulit ad libitum Deo Patri illibatum : Quo cor nostrum sit beatum.

Testamenti mediator Novi es, Christe Salvator, Morte ut intercedente Tua et nobis succurrente

Culpæ pro remissione, Te fruamur, Factor bone.

Non in Sancta manufacta, Verorum exemplaria, Introisti, sed in acta te trans luminaria, In cœlum, ut appareas Patri ob nos ac clareas.

Semel, Christe, es oblatus Culpas ad exhauriendas, Et secundo, ut es fatus, Ad personas redimendas Exspectantes te parebis, Impios a te delebis.

Unam pro culpis victimam Offerens tam legitimam, Corpus tuum, in æternum Juxta Patrem es supernum, Donec tui inimici Deprimantur impudici.

Fac nos, Deus, accedere Plenissimeque credere Cum pura conscientia, Perenni persistentia, Spei nunc confessionem Tenentes per unctionem.

O Deus, quam terribilis Dies tui judicii, Ignis item horribilis, Diri causa supplicii, Puniens adversarios Peccati operarios !

Horrendum est incidere Manus tuas, vivens Deus, Quum te constet affligere Sine fine hunc qui reus.

Tua, Deus, perpendamus, Augentes dilectionem; Neque nostram relinquamus Fraternam collectionem,

Ut est moris aliquorum Pusillorum et vagorum.

Tanto hanc plus consolemur, Quanto diem intuemur Propinquare judicii Ac proprii excidii.

Non nostram confidentiam Amittamus, quæ habebit Tuam, Deus, fruentiam, Quæ in ævum permanebit.

Da, Deus, patientiam Nobis pernecessariam, Ut per obedientiam Servemus omnifariam Universa quæ jussisti, Sortiamur quæ dixisti.

Justi fide sunt viventes. Quod si se sint subtrahentes, Tibi, Deus, non placebunt, Nec superna obtinebunt.

In fide testimonium Bonum atque præconium te senes sunt adepti, Viri sancti, non inepti : Qua sæcula disposita Noscimus et edomita.

Abs fide impossibile Tibi, Deus, est placere. Qui habet cor docibile, Ista debet recensere.

Oportet quippe accedentem Te, sincere exquirentem, Credere te vere esse, Munerando non deesse.

Juxta fidem sunt defuncti Sancti olim a te uncti, Repromissa non sumentes, Procul hæc adspicientes, Salutantes, peregrinos Se hic fantes et supinos.

Sancti fide devicerunt Regna, justeque egerunt, Et promissa sunt adepti, Summa luce circumsepti.

Omne pondus vitiorum Per te, Deus, repellamus, Et certamen nunc laborum Nobis positum curramus Per jugem patientiam Ac fixam sapientiam :

Te, o Jesu, contemplantes, Fida menteque sectantes, Qui gaudio proposito Pati malebas solito.

Te qui tanta pertulisti, Et contemptus sic fuisti Ab iniquis, meditemur, Ne adversis fatigemur.

Disciplinam diligamus Tuam, in hac persistamus. Nam quem amas, tu castigas, Sic ut omnem hunc affligas Quem suscipis in filium. Vota imple humilium.

Si tenemur obedire Genitori hic carnali, Quanto plus sub te transire Opus, Patre spiritali, Creatore spirituum? Me tuum fac ædituum.

Pacem atque sanctitatem, Abs qua nullus Deitatem Cernet, fac nos imitari, te nusquam separari.

Radix amaritudinis Nunquam nobis innascatur, Quam ut terram salsuginis Vere prudens detestatur. Nam hac multi inquinantur, Et habentes retardantur.

Venimus ad Sion montem,

Ad te Deum, lucis fontem, Et Jerusalem cœlestem, Fugientes mundi pestem; Atque multorum millium Angelorum frequentiam, Per Christum, Dei Filium, Patrisque sapientiam.

Amorem fraternitatis Atque hospitalitatis Fac nos, Deus, observare, Caritateque flagrare.

Honestum da connubium Torumque immaculatum Plebi tuae, haud dubium Christianæ. Me fac gratum.

Variis ac peregrinis Non fallamur nos doctrinis, Sed cor nostrum stabiliat Gratia, quæ conciliat.

Christe, ut sanctificares Plebem, tuum per cruorem, In æternum hanc salvares, Tuum ei dans fulgorem, Extra portam es perpessus, O amator indefessus.

Ad te ergo exeamus, Improperium feramus Tuum, urbem non habentes Hic manentem, sed quærentes.

Per te, Christe, offeramus Laudis hostiam jam Deo; Nec oblitui tradamus, Toto precor corde meo, Neque beneficentiam, Imo nec communionem : Per hanc nam offerentiam, Tuam meremur visionem.

Nos præpositis parere Fac, sic atque nos habere, Ut gaudentes præsidere Queant, neque nos deflere.

Deus pacis, eduxisti Magnum de morte pastorem, Per quem plebem redemisti, Jesum Christum salvatorem : Apta nos in omni bono. Omnem in te spem repono.

Tibi, beata Trinitas, etc.