Laus Dei de ejus dignatione ad nos

GRANDEM hanc dignationem Altamque dilectionem Tuam ad nos admiramur, Collaudamus, amplexamur, O Creator gloriose, Deus sancte, gaudiose, Quod tam claros palatii Tui cives, solatii Causa nostri, ad nos mittis, Ad profectumque transmittis.

Intellectus deiformes Mentesque deificatas Ad nos mittis tam deformes, Ad res sic vilificatas.

Simplices has essentias, Puras, sanctas, immortales, Ad nostras indigentias Mittis, et ad nos carnales, Qui favillæ comparamur, Vasa lutea vocamur.

Spiritus tam excellentes, Satrapas supermundanos, Ad in terra nos repentes Mittis, peccatores, vanos.

Millia namque millium Spirituum sublimium Mox discurrunt, te jubente, Inter te et nos repente.

Inter cœlum et nos terræ, Proni nobis tua ferre, Volant prorsus alacriter Apes ut negotiosæ, Obedientialiter Ut gens cincta amorose.

Tuæ nos dignationi, Deus, gratos fac, fons boni;

Propriamque dignitatem Perpendamus humiliter, Et præsentialitatem Angelorum subtiliter, Ut in horum præsentia Simus cum reverentia, Et honeste conversemur Semper coram te, salvemur.

Tibi, beata Trinitas, etc.