Articulus 35
Pro defunctis caritatis eleemosyna.
DISCIPULUS. — Et quoniam, Domine, tuæ bonitati (ut præsumo) non displicet facta per me pro vivis deprecatio, supplico, adjuvare dignare me tuum pauperculum, ut etiam ipsis defunctis caritatis eleemosynam orando digne impendere valeam.
Eia ergo, Domine Deus meus, qui nos patrem et matrem honorare præcepisti, miserere propitius animabus patris et matris meæ.12 Redde patri vicem, quæso, pro laboribus et cura pro mea educatione habitis, et largire matri consolationem pro doloribus et miseria, fidelitate et diligentia in mei portatione in utero, necnon in pariendo, me confovendo et gubernando, per ipsam exhibitis; et da eis pacem, requiem, lætitiam, lucem et gloriam sempiternam. Memento etiam in bonum eorum quibus ex naturali obligor dilectione (quam tu utique nobis indidisti, licet præposueris ei dilectionem spiritualem), videlicet meorum fratrum, sororum, progenitorum, consanguineorum, cognatorum et omnium meorum amicorum in quocumque gradu consanguinitatis vel affinitatis mihi attinentium. Libera animas eorum, misericors Deus, ab omni cruciatu inferorum, et transfer eas ad locum beatitudinis, ubi cum Sanctis tuis gaudere mereantur in sempiternum. Subveniat etiam, oro, tua clementia, omnipotens Deus, animabus meorum carorum, benefactorum et recommendatorum, quibus specialis me obligat gratitudo. Responde, precor, Domine, eis tu pro me, ne propter meam inopiam videantur in me perdidisse piam suam ad me affectionem.
Specialiter quoque, Domine, commendo tuæ miserationi animas meorum in Ordine et domo Fratrum ac Sororum, necnon Ordinis et domus habentium participationem et societatem, necnon illorum quorum apud nos corpora requiescunt. Erue eas de omni angustia, et indulge ipsis propitius refrigerii sedem, quietis beatitudinem et luminis claritatem. Supplici etiam cum instantia commendandum duxi, misericors Deus, tuæ bonitati specialiter animas nostri fundatoris et omnium suorum ad ipsum modo quocumque pertinentium, necnon eorum qui notabiliter nostræ domui et congregationi benefecerunt. Da eis, bone Domine, pro temporali nostra sustentatione tabernacula sine fine mansura, cum cœlestium bonorum ubertate.
Tandem quoque totis ex præcordiis commendo tuæ infinitæ clementiæ, o auctor pietatis, animas omnium fidelium defunctorum, tam generaliter quam specialiter.
Eia, respice, obsecro, oculis misericordiæ in opera manuum tuarum, nullam in tormentis, nisi solam tuam paternam bonitatem et communia sanctæ matris Ecclesiæ dumtaxat suffragia, habentia consolationem; et clementer miserere omnibus fidelibus defunctis in purgatorio quomodocumque detentis. Specialiter tamen, pie Domine, succurre cito, peto, miseris, egenis et pauperculis animabus eorum qui non bene parati, improvise, subito, ex ignis, aquæ, latronum aut aliorum inopinatorum casuum periculo morte præoccupantur, vel suffocantur in somno, vel per publicam justitiam violenter subjiciuntur mortis tormento. O Domine, præsta talibus id de misericordiarum tuarum thesauris quod ipsi minus sibi providerunt, dum potuissent in tempore sanitatis et libertatis. Nosti enim, pie Domine, quoniam miseris misericordia est necessaria, tibique proprium est misereri et parcere.
DOMINUS. — Fortiter instas, et efficaciter urges; sed non recte judicas. Vis enim ut misericordiam exhibeam, et justitiam meam negligam; reos absolvam, et eos justis æquiparem.
DISCIPULUS. — O Domine, si tibi mea displicuerit deprecatio, veniam peto. Attamen videtur meæ simplicitati, bone Domine, ut salva tua gratia ita loquar, quod nihil deroget tuæ sanctæ justitiæ, si miseris misericordiam feceris ex mera tua bonitate. Imo, si nunquam misereri velles, hoc, Domine, de tua justitia faceret injustitiam, quum utique justitia sine misericordiæ temperamento careat merito justitiæ præconio.
Etiam, Domine, ut videas quoniam non ex toto justitiæ tuæ præjudicare volo, offero tuæ justitiæ in satisfactionem pro cunctorum fidelium defunctorum reatibus, et in supplementum meritorum quæ eis desunt, in plenamque ipsorum tecum reconciliationem, sanctam tuam incarnationem et nativitatem, totamque tuam perfectissimam, innocentissimam et laboriosissimam vitam, tuam sacrosanctam passionem et pretiosissimam mortem, tuam gloriosam resurrectionem, admirabilem ascensionem, et Spiritus Sancti missionem saluberrimam. Insuper offero tibi, Domine, tuæ dignissimæ Matris gloriosa merita, suæ videlicet divinæ maternitatis et virgineæ puritatis excellentiam. Etiam offero tibi, Domine, omnium sanctorum angelorum tuorum merita, quibus ipsi semper placuerunt tibi placebuntque in perpetuum. Sed et sanctorum tuorum Patriarcharum, Prophetarum, Apostolorum, martyrum, confessorum, virginum et continentium, omniumque justorum et electorum tuorum jam in cœlis tecum regnantium, necnon adhuc in terris degentium, gratissima multa et magna merita, Domine, offero tuæ pietati. Offero quoque tibi, Domine, omnia bona quæ in tota Ecclesia tua sancta unquam facta sunt, fiunt et fient usque ad mundi finem, et specialiter illam excellentissimam reconciliationis nostræ hostiam, in qua quotidie adhuc pro nostra salute per mysterium quodammodo pateris.
Eia, bone Domine, acceptare digneris gratanter tantam satisfactionem, et absolve misericorditer animas tuorum fidelium defunctorum, pro quibus deprecor. Vincat tua bonitas, rogo, Domine, nostram malitiam. Amicorum tuorum merita prævaleant, quæso, contra captivorum tuorum delicta. Misericordia tua justitiæ rigorem temperet, miserosque lætificet et ad tuæ jucundissimæ visionis gloriam perducat. Amen.
Footnotes
Chapter 36 of 52