Articulus 9

Effusio mentis in amorem Mariæ.

VULNERASTI cor meum, soror mea, sponsa;¹² vulnerasti cor meum. Anima mea liquefacta est ut ipsa cogitata es, o pulcherrima mulierum, o Virgo dulcissima, o mundissima Mater. Verbum mihi ad te, o incomparabilis deiformisque Maria;³ effundam instar aquæ cor meum ante conspectum tuum, Domina; laudabo et exaltabo te, amabilis, decora Puella; confitebor nomini tuo, pudicissima turtur, columba castissima;⁴ lætabor et exsultabo in te, singularis et item celeberrima Dei sponsa; mirabor et contemplabor te, honestissima Maria. Diligibilis mihi es semperque desideranda, o Maria, quæ bonitate plena es; cujus ab initio vitæ ope destitutus non sum; quæ adolescentulo adhuc et inter bonum malumque nondum discernere valenti, nominis tui contulisti affectum. Amabilis enim es, o Domina, quam Deus dilexit, cujusque speciem concupivit;⁵ in qua aliud prorsus quam benignitatem atque dulcedinem, quam misericordiam et mititatem, quam caritatem ac honestatem invenire nequeo; quæ tota pulchra es, nec mentis neque carnis maculam habens; decus mulierum et gloria, hominum honor atque lætitia, spes nostra et advocata; quæ angelicas mentes puritate superas, quæ supercœlestes illos simplicesque spiritus sanctitate præcellis; miserorum miseratrix præcipua, amatrix ardentissima, et protectrix fortis atque fidissima.