Skip to the text

Articulus 24

Meditatio deprecatoria ac devota, ad celebrationem fructuosam præparatoria.

Unigenite Patris æterni, in quo Pater complacentiam habet immensam, qui ex totius superbenedictæ Trinitatis sapientissimo benignissimoque consilio, ad recuperandum divinæ majestatis honorem ac cultum, et ad salvandum genus humanum, de sinu Patris, imo ex corde tui superdilectissimi Genitoris, in uterum mundissimæ Virginis per Incarnationis mysterium descendere ex ardenti caritate atque ineffabili pietate dignatus es; dulcissime Jesu Christe, altissime, fortitudo mea, refugium meum, susceptor animæ meæ, Deus totius salutis meæ, in quem credo, in quo spero, quem diligo:1 ad thronum gratiæ tuæ accedo, ostium misericordiæ tuæ aperi mihi;2 qui latroni in cruce, paradisi introitum promisisti, per sacratissimum vulnus lateris tui introduc me in medium pectoris tui;3 ibi de fonte cordis tui, fluentis tuæ sapientiæ pota me. O Deus miserationis immensæ, intra viscera misericordiæ tuæ, in quibus nos visitasti, recipe, amplectere, claude et absconde me incessanter.4

O Deus excellentiæ infinitæ, quis ego vas luteum, homo peccati, servus inutilis, ut me visitare, a me consecrari, contrectari, offerri ac sumi digneris, ut tot et tanta propter me mirabilia opereris? Tu olim Moysi te sicuti es inspicere ardentissime cupienti, negativam dedisti, et nunc te ipsum præbes præsentem in cibum et potum, in reconciliatorem et medicum, in hospitem, sponsum habitatoremque animæ, mihi tam misero et indigno.5 Tu, omnium Rex sæculorum immortalis et invisibilis6, imo in propria natura impassibilis et incomprehensibilis, tu illuminatio mea et salus mea, tu protector vitæ meæ et misericordia mea, tu es Deus et Dominus meus, qui pro mea redemptione acerbissimum et ignominiosissimum crucis subisti supplicium;78 tu ille, non alius.

Tu, Christe, Verbum, sapientia, proles mentis paternæ, germen infiniti decoris, cujus pulchritudinis, gratiositatis9, deliciositatis et superpulcherrimæ claritatis nullus est finis, ex Patre æterno inenarrabiliter ante omnia sæcula æternaliter genitus, tempore desuper præordinato, intra unius electissimæ, sacrosanctissimæ puellæ corpusculum, cooperante superdulcissimo, adorando paracleto Spiritu Sancto, te clausisti in forma assumpta, salva tuæ deitatis majestate immensa, atque ex ea integerrima permanente, nasci et inter homines conversari dignatus es.1011 Tu, o vera gloria Dei Patris, inter iniquos inglorius habitus es, et ita tractatus a sceleratis, quod tibi Unigenito, præ filiis hominum specioso, imo præ cunctis angelicis mentibus incomparabiliter pulchro, non erat species neque decor, et apparuisti velut leprosus, tanquam opprobrium hominum et abjectio plebis.121314 Hæc tua, o Jesu dignissime, deformatio miseranda, sit mihi mentis et omnium passionum reformatio plena, adornatio virtuosa, glorificatio sempiterna.

Tu de perfida Synagoga ad gentes venisti, et tecum Sanctorum millia.15 In dextera tua ignea lex, quam per gloriosos Apostolos prædicasti gentilibus. Dilexisti populos, pro quorum salute obtulisti te Deo Patri in crucis patibulo, hostiam superacceptissimam in odorem suavitatis. Omnes Sancti in manu tua sunt, qui scis quos elegeris, et misereris cui volueris, et clemens es in quem tibi placuerit.1617 Et qui appropinquant pedibus tuis, qui tua fideliter sectantur vestigia, accipient de tua doctrina.18 Qui enim voluerit voluntatem facere Dei Patris, sciet per gustum et experientiam supernorum tuorum charismatum visitationumque internarum, quod doctrina tua ex Deo sit. Non enim est alius ut tu Deus rectissimus, ascensor cœli, auxiliator noster, qui cœlo conscenso ac misso Paracleto, habitaculum tenens sursum, et subter brachia sempiterna, magnificentia tua fecisti discurrere nubes19, sublimes Apostolos, tonitrui filios, qui lumen doctrinæ tuæ sparserunt non in una tantummodo regione Judææ, sed in omni loco misericordiæ tuæ, quocumque jussisti eos venire.2021 Tu, Domine, per sanguinem crucis tuæ fusum de corpore tuo, quod in hoc sacramento verissime præsens credo, reconciliasti nos Deo, et pacificasti cœlestia ac terrena, et utraque unum fecisti, delens quod adversum nos erat decreti chirographum.2223

Denique, ut omnium horum et ceterorum tuorum jugiter memores simus fervide ac devote mysteriorum, in cœna illa novissima quam desiderio desiderasti cum tuis habere discipulis, sacramentum hoc magnum instituisti, quod manifestatum est in carne, justificatum est in Spiritu, apparuit angelis, prædicatum est gentibus, creditum est in mundo, assumptum est in gloria :2425 ut toties tuæ dilectionis, passionis omniumque beneficiorum tuorum atque mysteriorum reminiscamur, reminiscendo accendamur, et accensi imitemur, quoties Missarum solennia celebramus et sacra communicamus mysteria. Obsecro te, Domine et Salvator, propter omnem bonitatem, caritatem et gratiam super nos supergloriosissimæ Trinitatis, per omnem virtutem tuam, et omne meritum sanctissimæ passionis tuæ, ac omnium quæ pro nostra fecisti ac pertulisti salute, ad peragendum divina ista mysteria misericordissime nos dispone, dignifica, conserva, deduc, gratifica et indesinenter guberna.

Footnotes

  1. Ps. XVII, 2, 3. ↩

  2. Hebr. IV, 16. ↩

  3. Luc. XXIII, 43. ↩

  4. Luc. I, 78. ↩

  5. Exod. XXXIII, 13, 18 et seq. ↩

  6. 1 Tim. I, 17. ↩

  7. Ps. LVIII, 18. ↩

  8. Ps. XXVI, 1. ↩

  9. Col. 3, 16. ↩

  10. Is. LII, 14. ↩

  11. Baruch III, 38. ↩

  12. Ps. XXI, 7. ↩

  13. Is. LIII, 2-4. ↩

  14. Ps. XLIV, 3. ↩

  15. Deut. xxxiii, 2, 3. ↩

  16. Exod. xxxiii, 19. ↩

  17. Joann. XIII, 18. ↩

  18. Joann. VII, 17. ↩

  19. Deut. xxxiii, 26, 27. ↩

  20. Job xxxvii, 11-13. ↩

  21. Marc. III, 17. ↩

  22. Ephes. 2, 1. ↩

  23. Col. 3, 2. ↩

  24. Tua 1, 16. ↩

  25. Luc. 11, 15. ↩

Chapter 25 of 35