Articulus 34
Allocutio amorosa ad Christum, dispositiva ad communicandum, et regratiatoria pro beneficiis Dei.
SACERDOS. — O Domine et Salvator, Unigenite Dei Patris ac sacratissimæ Virginis Matris, o conditor et amator, o salvator et judex omnium nostrum, quantum tu nobis amandus es! quam colendus ac metuendus! Tu enim secundum tuam divinam naturam es naturaliter, interminabiliter bonus, amabilis, desiderabilis et decorus, suavis, omnipotens, sapiens, dives, sanctus, felix, perfectus, justus et pius, liberalis, verus, vivus, invariabilis, simplex, summe et incomparabiliter diligendus, colendus, laudandus ac formidandus. Cur ergo te non semper adspicio? Heu! quare non vito omne quo tua præsentia potest offendi et sancta dilectio minui? O Domine Deus meus, quam paratus es nobis affluenter communicare, infundere, dare charismata gratiæ tuæ, caritatis ardorem, profectum virtutum! qui tam amorose me prævenis, qui te ipsum sic offers, et ad tui susceptionem tam opportune et quodammodo importune invitas, promittens bona æterna et gloriosa, si venero, et comminans mala damnationis perpetuæ, nisi accessero. Et ita te exhibes datorem et donum, convivam et cibum, hospitem et refectionem, medicum et medicinam, judicem et advocatum, creatorem et reconciliatorem quotidie.
Adstant angeli sancti, mirantur tanta mysteria, stupent mirabilia Dei in Sacramento, amplius tamen obstupescunt caritatem, misericordiam, liberalitatem Dei ad homines. De ingratitudine, irreverentia, immunditia plurimorum tristantur; devotioni, sinceritati, profectui virtuosorum congratulantur. Tota triumphans Ecclesia super omni pietate, beneficentia, caritate et gratia Dei in militanti Ecclesia, regratiatur præcordialissima affectione Altissimo. Et miser ac improbus homo non advertit, non incalescit, nec condigno affectu gratias refert. Olim in lege non licuit ingredi Sancta sanctorum nisi summo pontifici: jam tu, Sancte Sanctorum, sub sacramento introire dignaris os et animam cujuslibet tui fidelis.12 O quam reverenter et attonite Sancti utriusque Testamenti, apparentibus sibi de cœlo angelis sanctis et civibus regni cœlestis occurrerunt! Et nos insensati et gravi corde, fidem dormientem magis quam vigilantem habentes, tibi Creatori ac Domino angelorum tam irreverenter et imparati occurrimus.3 Heu! quia Sol sapientiæ non oritur nobis, et lumen intelligentiæ non infulget mentibus nostris, quoniam obicem ponimus carnalitatis et negligentiæ nostræ: involvimur tenebris imaginationum, tumultibus inquietudinum motibusque passionum; tu autem, Deus puritatis immensæ, sapientiæ infinitæ, majestatis incircumscriptæ, pura mente, ut decet, vis recipi, sapienter considerari, reverenter, amorose ac timorate tractari.
O Sancte Sanctorum, o omnium fons bonorum, o liberalissime et affectuosissime benefactor, quanta devotionis exuberantia, quanto divini amoris igne, quanta gratitudine electus ille David accendebatur, æstuabat, replebatur, quum coram toto populo suo, viribus totis coram arca saltavit, regiæ dignitatis oblitus, tuam bonitatem perpendens, tua beneficia recolens?4 Et quid arca, nisi res inanimata, tuæ humanitatis figura? Cur ergo coram hoc incomprehensibili, superdignissimo sacramento stamus tam tepidi, manemus tam frigidi, et cessamus a laudibus Dei, nec cum puritate, fervore ac spirituali jucunditate accedimus?5 Illumina, Domine, faciem tuam super nos; perfunde cor nostrum clarissima luce doni sapientiæ, fidei orthodoxæ atque evangelicæ legis. Transfer nos, Domine, in divitias gloriæ tuæ; eleva nos super nos, atque in cordis puritate nos robora et conserva. Ad fontem misericordissimum ac munificentissimum patremfamilias inops et mendicus nunc venio, ante januam tuæ immensæ ac liberalissimæ munificentiæ me prosterno;6 panem vitæ et intellectus exposco, aquam sapientiæ salutaris7 efflagito, panem quotidianum ac superessentialem cum debita humilitate, devotione ac sinceritate suscipere opto.8 Qui te ipsum vis dare, idoneam præparationem ad tui susceptionem digneris conferre.
Ecce venit ad te, o anima mea, Dominator quem quæris:9 gaude et lætare, occurrens Deo tuo cum omni humiliatione, custodia et fervore;10 tene illum, nec dimittas;11 gratias age indesinenter, ut maneat tecum in æternum;12 servi ei corde perfecto ac voluntario animo, desiderio complacendi ei, atque timore offendendi eum;13 recede et fuge ab omni peccato, et in omni virtute te exerce. Ad laudem et gloriam ejus, qui est super omnia Deus sublimis et benedictus. Amen.141516171819
Footnotes
Chapter 35 of 35