Articulus 41

HIEROTHEI SANCTISSIMI EX AMATORIIS HYMNIS. DE AMORIS DIVISIONE ET DEFINITIONE.

AMOREM, sive divinum, sive angelicum, sive intellectualem, sive animalem, sive naturalem dicamus, unitivam quamdam et continuativam intelligimus virtutem: id est, generaliter omnem « amorem », sive loquamur de amore increato, sive de amore angelorum sanctorum, sive de amore rationalium creaturarum, dicimus esse vim seu habitum aut « virtutem » conjunctivam amantis cum amato, « et continuativam » amborum spiritualiter aut corporaliter ad invicem, ita quod fiunt quodammodo unum, quamvis non simpliciter unum suppositum, aut una res numero; superiora quidem moventem in providentiam inferiorum, id est ad providendum inferioribus suis; æquiformia iterum, in sociabilem vicissitudinem, id est, coordinata atque æqualia, ad mutuam connexionem ac concordem communionem, influxum, confœderationem seu contemperationem, ut paulo ante expositum est; et novissima subjecta, ad meliorum et superpositorum conversionem, id est, amorem dicimus esse virtutem inclinantem inferiora ad hoc quod se convertant ad sua superiora, ut jam dictum est sæpius.