Articulus 42
De simonia vitanda.
QUANTUM, id est cum quanta puritate et diligentia, omnis simoniaca pravitas sit religiosis vitanda in susceptione personarum ad religionem, constat ex verbis gloriosi Hieronymi, in Regula sua dicentis : Detestabilem hæresim simoniæ, quam communi pravitate diaboli moniales assuetæ committunt, etiam in auditu horreat vestra societas. Giezi pœna et Simonis vos terreat pravitas. Vox Petri vicarii
Christi ad Simonem nunquam exeat de auribus vestris : Pecunia tua tecum sit in perditionem ;1 existimasti enim donum Dei haberi pecunia. Ad vos venientes Sorores, ad Christi suscipite nuptias gratis. Præponatur sanctitas pecuniæ ; exquiratur bonitas vitæ, non generositas carnis, non utilitas mundi. Nulla omnino pactio aut conditio, nulla opinio (id est existimatio de aliqua re temporali danda) quæ mentis puritatem perturbat, præveniat (id est, receptionem personæ præcedat). Apud Isaiam, beatum Sapientia clamat qui excutit manus suas ab omni munere ;2 et in Ecclesiastico, qui post aurum non abiit, nec speravit in thesauris pecuniæ, quæ subvertit verum judicium animæ.3 Hæc Hieronymus.
Insuper Papa Urbanus V tam districte et omnifarie prohibuit aliquid temporale peti a persona ingressum religionis petente, quod ejus prohibitio palliari non potest, nec excusare se potest aliquis ab observantia ejus.4 Jussit namque ut nec ante receptionem nec in receptione neque post receptionem aliquid exigatur, et ut nullo colore nulloque modo sub paupertatis prætextu fiat exactio aut pactio de aliquo temporali dando. Constitutionem autem hanc Urbani Papæ successor ejus Gregorius XI confirmavit.
Hinc quoque in statutis Cartusiensis Ordinis dicitur : novicio, id est, ab eo qui recipi petit, aut ad noviciatum seu probationem receptus est, nec vestis nec aliud exigatur. Si Prior exegerit, sit extra sedem suam in ecclesia quadraginta diebus et noctibus, et totidem sine misericordia, infra sex menses, faciat abstinentias. Si Procurator vel alius exegerit, sit novicius per quadraginta dies, et totidem in capitulo recipiat disciplinas. Prioratum quoque Prior et procurationem Procurator amittant, si eis consentientibus exactio jam venit ad effectum. — De hac materia alibi scripsi plenius.5
Denique quantæ detractiones et temeraria judicia diversaque scandala oriantur quotidie ex practica illa quorumdam religiosorum periculosa qua vel directe vel indirecte, vel per se vel per alios aliquid petunt a persona recipi postulante, experientia docet, et ex ea sanctæ religioni detrahitur, pusilli scandalizantur, pauperes quoque a religionis ingressu impediuntur, nec species mali vitatur : propter quam vitandam asserit S. Thomas in Quodlibetis suis, quod saltem ante receptionem personæ nihil sit exigendum.
Insuper non sufficit ad salutem nihil exigere, sed coram Deo requiritur etiam nihil temporale pro receptione personæ intendere, hoc est non accipere personam intuitu aut spe alicujus rei temporalis dandæ ab ea : quia hoc esset simonia intentionalis. Quam solent incurrere illi qui personam accipiunt absque prævia pactione, tamen si infra annum probationis viderint se nihil temporale, prout sperabant, adepturos ab ipsa, expediunt se ab ea, et quærunt occasionem qua eam egredi faciant nec ad professionem admittant : quod impium est coram Altissimo, quem nullus irridere potest aut fallere.6 Religiosæ ergo personæ, quæ semel propter Deum omnia temporalia reliquerunt, nequaquam rursus tantis se involvant periculis propter temporalia semel amore Dei contempta, præsertim quum non solum ad meliorem, sed item ad tutiorem viam sint obligatæ, prout in Summa sua Antisiodorensis fatetur.
Footnotes
Chapter 43 of 45