Capitulum 26

De oratione.

(a) SIMILITER autem spiritus adjuvat infirmitatem nostram.¹ Nam quid oremus sicut oportet, nescimus; sed ipse spiritus postulat pro nobis gemitibus inenarrabilibus. Qui autem scrutatur corda, scit quid desideret spiritus, quia secundum Deum postulat pro sanctis.² Etiam Christus interpellat pro nobis.³ (b) Si orem lingua, spiritus meus orat, mens autem mea sine fructu est. Quid ergo? Orabo spiritu, orabo et mente; psallam spiritu, psallam et mente.⁴ (c) Orationi sitis instantes. (d) Per omnem orationem et obsecrationem orantes omni tempore in spiritu, et in ipso vigilantes in omni instantia et obsecratione pro omnibus sanctis.⁵⁶ (e) In omni oratione et obsecratione, cum gratiarum actione, petitiones vestræ innotescant apud Deum. (f) Orationi instate, vigilantes in ea in gratiarum actione.⁷ (g) Et sine intermissione orate.⁸