Caput XVII. De perturbatione internae pacis et conflictatione virtutum cum vitiis.

Sed quandiu caro concupiscit adversus spiritum, et spiritus adversus carnem, non potest rex ille qui et spiritualibus et carnalibus concupiscentiis praesidere et praecipere debet, invenire plenam pacem perpetuamque securitatem. Hinc est quod ille princeps populorum (liber videlicet animi consensus) invenit in regno suo tot contradictiones, tot rebelliones, tot conflictationes, tot disceptationes, secundum quod cogitationes cogitationibus contradicunt, et affectiones affectionibus resistunt, et contrarii motus contrariis motibus occurrunt, et surgit gens contra gentem, et regnum adversus regnum, et insurgunt saepe boni contra malos, dividuntur contra semetipsos, et facit Dominus concurrere Aegyptios adversus Aegyptios: imo, quod his omnibus est mirabilius, boni insurgunt contra bonos, et pugnat vir adversus fratrem suum, et vir contra amicum suum, civitas adversus civitatem, et regnum adversus regnum, et unusquisque carnem brachii sui vorabit, Ephraim Manassen, et Manasses Ephraim, simul ipsi contra Judam.