Caput X. Unde perpendi possit quod de regibus Rasim, et Phacee, dictum non sit: Derelinquetur terra a facie duorum regum suorum.

RICH. Sed et illam sententiam quam de regibus posuimus, prolato de Daniele exemplo probavimus. Et nunquam certe expositio merito reprehenditur, quae Scripturarum auctoritate comprobatur. HUGO. Certe si reges ibi, juxta communem consuetudinem, designaretis secundum historiam; et illam vestram quam de regibus spiritualibus ponitis sententiam extenderetis secundum allegoriam, mihi utique placeret, et omnibus, ut credo, merito placere debuisset. RICH. Ecce et in hoc ipso studebimus satisfacere desiderio tuo. Nam illa, ut credimus, littera aliam expositionem recipit, ad quam, ut vera fateamur, opinio nostra magis accedit. HUGO. Oportuit itaque magis posuisse istam quam illam. RICH. Imo ut confundantur qui ex adverso stant, et suis nos cavillationibus impugnant, oportet et illam posuisse, et istam non omittere, ut videant, et erubescant nos plures rationabiles exitus invenire, ubi nos putant suis argumentationibus circumcludere, ubi nec sibi, nec nobis putant aliquem evadendi exitum patere. HUGO. Nolite, obsecro, diutina exspectatione animum meum suspendere, celerius audire vellem quid debeam de regibus istis sentire. RICH. Volumus prius audire a te quid tu sentias inde. HUGO. Ego absque dubio non alios intelligo quam Rasin regem Syriae, et Phacee filium Romeliae. RICH. Adde et illud, quae sit illa terra quam rex Achaz detestabatur, cujus duo illi designati reges, reges esse dicuntur, et a quibus derelinquenda praedicitur. HUGO. Miror quam de facili me de constanti ad ancipitem sententiam sola et simplici interrogatione perduxistis, et quod prius advertere debueram, nec adverteram, advertere fecistis. Nam, sive de terra Syriae, sive de terra Israel hoc dicatur, utramlibet quidem detestabatur, qui ab utraque impie impugnabatur; neutra tamen illarum duos reges habebat, ut de eo merito dici debeat: Antequam sciat puer reprobare malum, et eligere bonum, derelinquetur terra quam tu detestaris, a facie duorum regum suorum (Isa. VII)