I. Hoe men overnatuerlike siende wert in ynnigher oefeninghen

Nu dan vanden iersten. Christus sprect: Siet. Soe wie dat sien sal overnatuerlike in inwendigher oefeninghen, daer toe behoren van node ·iij· poente. Dat ierste is licht der gracien Gods, in hoghere wijs dan mens ghevoelen mach in uutwendighen werkenden levene, sonder ynnighe erensticheit¹. Dat ander poent es ene ontbloetinghe vremder beelden, en̄ onledicheden van herten, dat de mensce vri en̄ onverbeelt en̄ ongheachtet² si, en̄ ledich si van allen creaturen³. Dat derde poent is een vrie keer dies willen, met vergaderinghen alre crachte, lijfliker en̄ gheesteliker, ontcommert van alre ongheordender liefden, invlietende in die enicheit Gods en̄ in die enicheit der ghedachten, op dat die redelike creature die hoghe enicheit Gods vercrighen en̄ besitten moghe overnatuerlike⁴. Daer omme heeft God hemel en̄ erde ghescapen en̄ alle dine; en̄ daer omme is hi mensce worden, en̄ hevet ons gheleert en̄ gheleeft, en̄ selve die wech gheweest⁵ in die enicheit. En̄ hi is ghestorven in banden van minnen, en̄ op ghevaren, en̄ heeft ons ontsloten die selve enicheit, daer wi inne moghen besitten die ewighe salicheit.