XXI. Een exempel hoe hem de mensche oefenen ende draghen sal in deser wisen

Ene cleyne ghelikenisse willic u segghen, op dat ghi niet en doelt, mer u wel regeert in desen wesene. Soe seldi merken ende doen alse die wise bye: si woent inder enicheit, met vergaderinghen haerre gheselscap, en̄ vaert ute, niet in storme, mer in stillen ghesaten wedere, in schinen der sonnen, op alle die bloemen, daermen soeticheit in vinden mach. Si en rust niet op ghene bloeme, noch op ghene scoenheit ofte soeticheit; mer si trect daer ute honich en̄ was, dat is soeticheit en̄ materie der claerheit, en̄ voeret in die vergaderde enicheit, op dat sy vruchtbaer werde in groter orberlicheit¹.

Dat ontplokene herte daer Christus, die ewighe sonne in schijnt, daer doet hi groyen en̄ bloyen en̄ vloyen dat herte en̄ alle die inwendighe crachte met vrouden en̄ met soeticheden.

Soe sal die wise mensce doen alse die bye, en̄ sal vlieghen, met ghemerke, en̄ met redenen, en̄ met onderscede, op alle die gaven en̄ op alle die soeticheit diere hi ye ghevoelde, ende op alle dat goet dat hem God ye ghedede, en̄, met den strale der caritaten en̄ ynnichs ghemeres, proeven alle die menichfuldicheit des troests en̄ des goets; en̄ niet rasten op ghene bloeme der gaven, maer al gheladen met danke en̄ met love weder vlieghen in die enicheit, daer si met Gode rusten en̄ wonen wilt in ewicheit.

Dits die andere wise in ynnigher oefeninghen, die chiert dat nederste deel des menschen in menigher wijs.

Footnotes

1. Sur. mel et ceram indè extracta, ad domicilium commune, ubi est una omnium aggregatio, comportal et convehil, quo uberes possit magna cum fertilitate fructus producere. ↩