XVII. Vander andere wisen die met oetmoede ynnicheit hoghet

Maer want wi nu dese ·iiij· wisen der toecomst Cristi gheliken den schijn en̄ der crachte der sonnen: soe vinden wi noch selke virtuyt en̄ selc were der sonnen, die de vrucht sere doet haesten en̄ menichfuldighen.

Alse de sonne sere hoghet, en̄ si comt in gemini, dats in den tweelinc, dat es een twevoldighe dinc van eenre naturen, dat is in half Meye: dan heeft die sonne dubbele cracht in bloeme en̄ in crude, en in alle dien dinghen die inder erden wassende sijn. Alse dan die planeten, die de nature regeren, wel gheordent sijn, na dat die tijt vanden jare behoevet: soe gheeft die sonne haren scijn opter erden en̄ trekt die vochticheit op inder locht. Hier af comt dau en̄ reghen, en̄ de vrucht nemt toe en̄ wert sere menichfoldich.

Alsoe ghelikerwijs, alse die clare sonne Cristus ghehoghet es in onser herten boven alle dinc, en̄ dan die eyschin- ghe¹ der lijfliker naturen, die contrarie den gheeste sijn, wel bedwonghen en̄ gheordent sijn met bescedenheden², en̄ die doghede beseten sijn na die maniere die ghi ghehoirt hebt inder vorster wisen, en̄ overmits hitte der caritaten al die smaec en̄ al die raste diemen ghevoelt in dogheden, met danke en̄ met love in Gode gheoffert en̄ op ghedragen werde: hier af comt bi wilen soete reghen nuwes inwendighes troests, en̄ hemelsche dau godliker soeticheit. Dit doet wassen en̄ dobbeleert alle doghede twevoldichlike, es hem recht³. Dit cs een sonderlinghe nuwe were ende ene nuwe toecomst Christi inder minnender herten. En̄ hier met wert die mensce ghehoghet in ene hoghere wise dan hi vore hadde. In deser hoecheit sprect Cristus. ‘Gaet ute na wise deser toecomst⁴.’