XIV. Van tweerhande wee, uit innighen danke sprutende

Ute ynnighen danke en̄ love comt tweerhande wee van herten en̄ pine inder begheerten. Dat ierste wee es dat men ontblivet in danke, in love, in eren, in Gods dienste. Dat ander es dat men niet toe en nemt, na dat mens begheert, in caritaten, in doegheden, in trouwen, in volcomenen seden¹, op dat men weerdich werde Gode te dankene, en̄ te lovene, en̄ te dienene na behoirlicheit. Dit is dat ander wee. Dit sijn beide wortelen en̄ vrucht, beghin en̄ einde alre inwendigher doghede.

Inwendighe smerte en̄ wee van ontblivene in dogheden, inden love Gods, dat is dat hoechste were in deser ierster wisen inwendigher oefeninghen, en̄ hier met wertse volcomentlike volbracht².