XVI. Nog een exempel vander selver oefeninghen
Soe wanneer die somer naect en̄ die sonne hoecht1, soe trect si die vochticheit uter erden, dore die wortelen, en̄ dore dat selve bloc2 des boems, inde risere, ende hier af comt loef, bloeme en̄ vrucht.
Alsoe ghelikerwijs, alse die ewighe sonne Cristus hoghet en̄ op gheet in onser herten, alsoe dat somer werde in chier- heden van dogheden, soe gheeft hi sijn licht en̄ sine hitte in onser begherten, en̄ trect dat herte van alre menichfuldicheit eertscher dinghe, en̄ maect enicheit en̄ innicheit, en̄ doet dat herte groyen en̄ loeven met ynnigher liefden, en̄ bloyen met begheerliker devocien3, en̄ vrucht bringhen met danke en̄ met love, en̄ die vrucht ewelike behouden in oetmoedighen wee, altoes van ontblivene4.
Hier eindet die ierste maniere ynnigher oefeninghen vanden vieren principalen, die dat nederste deel des menschen chieren.
Footnotes
-
Sur. et sol altiores petit gradus. ↩
-
D, F en G hebben bloc te. Waerschynlyk heeft er oorspronkelyk blocke gestaen, gelyk men leest in I; terwyl andere afschryvers de k voor eene t beschouwd hebben, en van het ééne woord twee gemaekt. In L leest men bloc en in M bloch. Surius vertaelt het te regt door truncus, als Kiliaen ook doet op block. Heden zeggen wy liever stam. ↩
-
Sur. affectuosa cum devotione. ↩
-
Sur eosdemque fructus humili illo, qui ob virtutis laudisque divinae defectum susceptus est, dolore tueri ac perenniter conservare facit. ↩
Chapter 44 of 111