Skip to the text
Ember
PT

XXVI. Van een ander exempel

Noch wil ic u waernen1 eens dines daer grote scade in ghescien mochte. Bi wilen valt, in desen heten tiden, honich dau eenre hande2 valscher soeticheit, die de vrucht besmet, ofte bedervet te male; en̄ hi valt gherne in midden den daghe, met claren sonne schine, met groten droppen, en̄ hi is subtyl te onderkennene jeghen reghen3. Alsoe ghelikerwijs moghen selke menschen beroevet werden harer sinne van buten, overmits eenrehande licht dat die viant werct. En̄ in dien lichte wert men beheimt4 ende omvaen; en̄ selke stont werden hier ghetoent menigherhande beelden, loghene en̄ waerheit, en̄ toeghesproken in menigherwijs: en̄ dit wert ghesien en̄ onfaen met groter ghenoechten. En̄ hier vallen, bi wilen, honich druppen valscher soeticheit, daer hem die mensche wel in behaghet. Die hier af vele houden wilt5, hem werdes vele ghegeven: soe wert de mensche lichte besmet; want wilt hi houden onghelike dinc der waerheit vore waer6, om datse hem vertoent sijn ofte toe ghesproken, hi valt in dole, ende die vrucht der doghede wert verloren. Maer die de weghe op ghegaen sijn die hier vore bewijst sijn, al worden si van selken gheeste ende van selken lichte becoert, si soudense wel kennen, en̄ het en mochte hem niet gheschaden.

Footnotes

  1. 't Is het hoogduitsche warnen, vermanen, waerschuwen, met den genit. rci. Zie Kiliaen, die ook waernen schryft. ↩

  2. Versta, van zekere, als men heden zegt. ↩

  3. Sur. ut plurimùm autem ros iste in meridie sole splendente magnis decidit guttis, et difficilè à pluvia potest internosci. ↩

  4. Dit verouderde werkwoord wordt by Kiliaen in sensu activo vertaeld door sepire, consepire, by Surius door ambire. ↩

  5. Sur. qui isthaec magnipendunt. ↩

  6. Sur. Si enim ea quae à veritate discordant, pro veris suscipere ac tueri velint. ↩

Chapter 54 of 111