Skip to the text

XLVII. Een berespen alle der ghene, die van gheesteliken goede leven, ende ongheordent sijn

Nu heeft Christus sinen scat en̄ sine renten ghelaten op ertrike. Dat sijn die -vij- Sacramente en̄ uutwendighe goet der heyligher Kerken, dat hi met sire doot verarbeit heeft: en̄ dat soude ghemeine sijn. Ende sijn knechte, die daer af leven, si souden ghemeine sijn. Alle die ghene die van aelmoesenen leven en̄ in gheesteliken state sijn, si souden ghemeyne sijn, ten minsten in ghebede. Alle gheestelike1 luden en̄ alle die in cloesteren en̄ in clusen sijn. Inden beghinne der heyligher Kerken ende ons gheloefs, soe waren pause, bisscoppe en̄ priesteren ghemeine; want si bekeerden dat vole ende stichten die heylighe Kerke en̄ onse ghelove, en̄ si besegheldent met haren bloede en̄ met hare doot. Dese waren simpel en̄ eenvoldich, ende si hadden ghestadighen vrede in enicheit des gheestes. En̄ si waren verlicht met godliker wijsheit, rike en̄ overvloedich in trouwen en̄ in caritaten te Gode ende te allen menscen. Maer nu eest al contrarie; want die nu dat erve en̄ die renten besitten, die den ghenen ghegeven werden van minnen en̄ om hare heylicheit, die sijn onghestadich van gronde en̄ onghesaedt en̄ menichfuldich; want si sijn te male uut ghekeert ter werelt, en̄ en merken niet die dinghe no de saken te gronde, die si in handen hebben. Hier omme beden si met den lippen; maer dat herte en smaect niet wat2 bediedet, dat is dat heymelike wonder, dat inder Scrifturen en̄ inden Sacramenten en̄ in haren ambachte verborghen es, des en ghevoelen si niet. En̄ hier omme sijn si grof en̄ plomp, en̄ onverclaert in godliker waerheit; en̄ si soeken somwijl eten en̄ drinken, en̄ ghemac des lichamen ommanierlike3: en̄ vergave God4 dat si reyne waren van lichame. Alsoe langhe alsi aldus leven, en werden si nemmermeer verclaert; en̄ alsoe alse die ghene milde waren en̄ uutvloyende in caritaten, en̄ niet en behielden: alsoe sijn si nu some vree en̄ ghierich, en̄ hem en machs niet ontbliven. Dat is al contrarie ende onghelijc den heylighen en̄ der ghemeine wisen, daer wi af ghesproken hebben. Ic spreke op den staet na ghemeinen lope: ieghewelc sie hem selven ane, en̄ lere en̄ berespe hem selven, eest dat hijs behoeft; en behoeft hijs niet, so neme hi vroude en̄ raste en̄ vrede in sire goeder consciencien, en̄ diene en̄ love Gode, en̄ si orberlic hem selven en̄ allen menschen inder eren Gods.

Footnotes

  1. Versta, namelyk alle gheestelike enz. ↩

  2. Versta, wat het. ↩

  3. Sur. praeter decorum ac immoderatè. ↩

  4. F alleen, En̄ des gave God. Sur. Atque utinam faxit Deus. ↩

Chapter 75 of 111