LX. Hoe der gracien Gods noot is, die ons ghelijc maect, ende sonder middel leydet tot Gode

Nu gheleghet alle heylicheit en̄ alle salicheit daer ane, dat die gheest, overmits ghelijcheit en̄ middel der gracien ofte der glorien, werde ingheleyt in rasten in die weselike enicheit; want die gracie Gods es de wech dien wi emmer liden moeten, selen wi comen in dat blote wesen, daer hem God in gheeft sonder middel in alle sire rijcheit. En̄ hier omme sijn de sondaren en̄ de verdoemde gheeste inder duysternissen, om dat hem de gracie Gods ontbrect, diese verclaren soude en̄ leiden en̄ wisen tot der ghebrukeliker enicheit. Nochtan es dat weselike sijn dies gheests alsoe edel, dat die verdoemde niet ghewillen en connen dat sy te nieute ghinghen. Maer die sonde maect middel, en̄ duysternisse en̄ onghelijcheit soe groet tusschen crachte en̄ wesen daer God in levet, dat de gheest niet verenighen en can in sijn eyghen wesen, dat hem eyghen ware ende sine ewighe raste, en daet die sonde. Want die sonder sonde levet, hi levet in ghelijcheden en̄ in gracien, en̄ God is sijn eyghen¹. En̄ aldus es der gracien noet², die de sonde verdrivet en̄ den wech bercydet, en̄ al onse leven vruchtbaer maket. En̄ hier om comt Christus altoes in ons mit middele, alse met gracien ende met menichfuldighen gaven³; ende wi gaen oec te hem met middele alse met dogheden, en̄ met menigherhande oefeninghen⁴. En̄ soe hi ynnighere gaven ghevet en̄ subtyllikere beweghet, soe onse gheest ynnighere oefeninghe en̄ ghelosteghere hevet, alsoe alse ghi wel ghehoert hebt in alle die wisen die vore ghetoent sijn. En̄ dit es altoes in een vernuwen, want God gheeft altoes nuwe gaven, ende onse gheest keert hem altoes weder na diere wisen dat hy van Gode gheeyscht en̄ ghegavet is: en̄ in dien ontmoete ontfect hi altoes een hoghere nuwe⁵, en̄ aldus nemt men altoes toe in een hogher leven. En̄ dit werkelike ontmoet es al met middele; want die gaven Gods, en̄ onse doghede, ende die werkelicheit ons gheests maken dit middel; en̄ des middels es noet allen menschen en̄ allen gheesten: want sonder middel der gracien Gods en̄ minlijcs toekeers met vriheden, en wert nie creature behouden⁶.