Skip to the text
Ember
PT

LIII. Van enen ewighen honghere dien onse gheest ghevoelt te Gode

Hier beghint een ewich hongher die nemmermeer vervult en wert, dat es een inwendich ghieren ende crighen der minnender cracht ende dies ghescapens gheests in een onghescapen goet. En̄ want de gheest ghebruken begheert en̄ hi daer toe van Gode gheeyscht en̄ ghenoet es, soe wilt hijt emmer volbringhen. Siet, hier beghint een ewich ghieren en̄ voert crighen in een ewich ontbliven. Dit sijn die armste liede die leven; want si sijn ghierich en̄ gulsich en̄ si hebben den mengherael1. Wat si eten en̄ drinken, si en werden nemmermeer sat in deser wijs, want dese hongher es ewich. Want een ghescapen vat en can gheen onghescapen goet ghevaten: hier omme is daer een ewich hongherich crighen, ende God vloyt al over in een ontbliven2. Hier sijn grote gherechten van spisen en̄ van drancke, dies nieman en weet dan dies ghevoelt3; maer volle ghesadecheit in ghebrukene, dat is dat gherechte dat daer ontblijft: en̄ hier omme vernuwet altoes die hongher. Nochtan vloyen inden gherinenne honich-riviere vol alre weelden; want na alre wijs dat die gheest ghedinken en̄ ghevisieren can, soe smaect hem dese weelde: mer dit is al creatuerliker wijs en̄ onder Gode, ende hier omme eest een ewich hongher en̄ ongheduer. Al gave God desen mensche alle die gaven die alle heylighen hebben, en̄ al dat hi gheleysten mochte, sonder hem selven, nochtan bleve die gapende ghier des gheests hongherich en̄ onghesaedt. Gods inwendighe rueren en̄ gherinen maect ons hongherich en̄ doet ons crighen; want die gheest Gods jaghet onsen gheest: soe meer gherinens, soe meer honghers en̄ crighens. Ende dit is minnenleven4 in haren hoechtsten werken, boven redene ende verstaen; want redene en mach hier der minnen gheven noch nemen5, want onse minne is van godliker minnen gherenen. En̄ na minen verstane, en is hier van Gode nemmermeer gheen sceden6. Gods gherinen in ons, alsoe verre alse wijs ghevoelen, en̄ onse minlike crighen es beyde ghescapen en̄ creatuerlic: en̄ hier omme maecht wassen ende toenemen alsoe langhe als wi leven.

Footnotes

  1. Zie dit woord verklaerd in het derde Deel van Ruysbroeeks Werken, bl. 157, aenteek. 3. ↩

  2. Sur. sed Deus usqueadeò illud (desiderium) excellit ac superat, ut non possit ad plenum id quod optat, assequi. ↩

  3. Sur. nulli satis praeterquàm experienti cognita. ↩

  4. Sur. amoris vita. ↩

  5. Sur. Nihil enim hîc ratio amori vel adimere vel conferre potest. ↩

  6. Sur. Et quantùm equidem sapio, quisquis huc pertigit, non facilè deinceps unquàm à Deo poterit separari. ↩

Chapter 81 of 111