LII. Vander derder toecomst Christi, die ons volmaect in ynnigher oefeninghen, ende vanden innichsten uteganc des gheests overmits een godlic gherinen

Nu spreet Christus inwendich inden gheeste overmits dit gherinen: ‘Gaet ute met oefeninghen, na wise des gherinens.’ Want dit diepe gherinen trect ende noet onsen gheest in die ynnichste oefeninghe, die creature gheleisten mach creatuerliker wijs in ghescapenen lichte. Hier verheft hem die gheest, overmits die minnende cracht, boven werken in enicheden, daer dese levende adere des gherinens walt¹. En̄ dit gherinen cyscht den verstane² Gode te bekennene in sire claerheit, ende het trect en̄ noet de minnende cracht Gods te ghebrukene sonder middel³; ende dit begheert de minnende gheest natuerlijc en̄ overnatuerlic boven alle dinc. Overmits verlichte redene, verheft hem de gheest in ynnighen ghemerke, en̄ scouwet en̄ merket in dat ynnichste sijns gheests, daer dit gherinen leeft. Hier faelgiert redene en̄ al ghescapen licht, in voirtgane⁴. Want die boven zwevende godlike claerheit die dat gherinen maect, die verblindet in haren ghemoete alle ghescapene ghesichen, omdat si afgrondich is⁵. En̄ alle verstane, in ghescapenen lichte, houden hem hier alse die oghe der vledermuys in claerheit der sonnen. Nochtan wert die gheest altoes van nuwes gheeyscht en̄ gheweet van Gode en̄ van hem selven, om dit gront rueren te grondene⁶ en̄ te wetene wat God si en̄ wat dit gherinen si. En̄ verlichte redene is altoes in nuwen vraghene wanen dit come, en̄ in nuwen grondene⁷ om vervolghen die honich adere in haren gronde; maer alsoe wijs es si dies op den ierstendach alse sijs nemmermeer wert. En̄ hier omme sprect redene en̄ al ghemere. ‘Ic en weet wat es’; want die boven zwevende godlike claerheit wedersleet⁸ en̄ verblyndet alle verstane in haren ghemoete.

Aldus houdet hem God in sire claerheit boven alle gheeste in hemel en̄ in erde. En̄ die haren gront doer graven hebben, met dogheden en̄ met ynnigher oefeninghen, tote in haren oirspronc, dat is die dore des ewichs levens, si moghen des gherinens ghevoelen. Daer scijnt die claerheit Gods soe groet, dat redene en̄ alle verstannisse faelgeren in voirtgane, en̄ liden⁹ en̄ wiken moeten der ombegripeliker claerheit Gods. Maer die gheest die dit ghevoelt in sinen gronde, al eest dat redene en̄ verstannisse faelgiert yeghen die godlike claerheit, en̄ buten vore die poirte blivet, die minnende cracht wilt nochtan voert; want si is gheeyscht en̄ ghenoet ghelijc den verstane; en̄ si is blint en̄ wilt ghebruken: en̄ ghebruken leghet meer in smake en̄ in ghevoelene, dan in verstane. Hier omme wilt minne voert, daer verstennisse buten blivet.