Skip to the text

LXIII. Ene ordinantie alre doghede, overmits die seven gaven des heylichs Gheests

Nu merket de ordinen ende de grade alre doghede en̄ alre heilicheit hoe dat wi Gode ontmoeten selen in ghelijcheden: soe moghen wi met hem rasten in enicheden1.

Alse de mensche inder vresen Gods levet in sedeliken dogheden en̄ in utewendigher oefeninghen, en̄ ghehoirsam en̄ onderdanich es der heiligher Kerken en̄ den gheboden Gods, willich en̄ bereet tote allen goeden dinghen in eenvoldigher meyninghen, soe is hi Gode ghelijc overmits trouwe en̄ eendrachticheit sijns willen in doene en̄ in latene naden wille Gods. En̄ hi rastet in Gode boven ghelijcheit, want, overmits trouwe en̄ eenvoldighe meyninghe, volbringhet de mensche den wille Gods min en̄ meer, na wise sire ghelijcheit: en̄ overmits minne, rastet hi in sinen gheminden boven ghelijcheit.

En̄ oefent hy hem wel in dat, dat hi van Gode onfaen heeft2, soe gheeft hem God den gheest der goedertierenheit en̄ der mildicheit. Soe werdet hi milde van herten, saechtmoedich en̄ goedertieren. Soe es hi levendere en̄ ghelikere, en̄ hi ghevoelt hem meer rastende in Gode, widere en̄ diepere in dogheden, dan hi te voren dede. En̄ die ghelijcheit ende die raste smaect hem bat, in alsoe vele alse hi ghelikere es.

En̄ oefent hi hem hier wel, met groten erenste en̄ met eenvoldigher meyninghen, en̄ met stride jeghen die contrarien der doghede: soe vererighet hi die derde gave, dat is const en̄ bescedenheit. Soe werdet hi redelic en̄ weet wat hi doen sal en̄ laten, en̄ waer hi sal gheven ofte nemen. En̄, overmits eenvoldighe meyninghe ende godlike minne, soe rast dese mensche in Gode boven hem selven in enicheit; ende hi besit hem selven in ghelijcheit, en̄ alle sine werke in mere ghelosticheit, want hi is ghehoirsam en̄ onderdanich den Vader, en̄ redelic en̄ besceden den Sone, en̄ milde en̄ goedertieren den heyligen Gheest: en̄ aldus draghet hi een ghelijc der heyligher Drivoldicheit, en̄ hi rast in Gode overmits minne en̄ sire meyninghen eenvoldicheit. En̄ hier in besteet al dat werkende leven. Aldus sal hem de mensche oefenen met groten erenste, en̄ volghen sire eenvoldigher meyninghen mit bescedenheden. En̄ hi moet hem hoeden van allen contrarien der doghede, en̄ voeghen hem altoes neder ten voeten Christi in oetmoedicheden: soe nemt hi alle uren toe in doegheden en̄ in ghelijcheden; en̄ houdet hi hem aldus, hi en mach niet dolen. Nochtan blijft hi altoes, na dese maniere, in enen werkenden levene. Eest dat hem de mensche meer houdet en̄ oefent in onleden van herten en̄ in menichfuldighen werken, dan in die sake en̄ in die waer omme der werke; en̄ blivet hi meer met oefeninghen op die Sacramente, en̄ op die tekene en̄ op de costume van buten, dan inder saken en̄ inder waerheit, die daer mede betekent es: soe blijft hi altoes een uutwendich mensce; ende in sinen goeden werken met eenvoldigher meyninghen, blijft hi behouden.

Footnotes

  1. Sur. atque ita cum eodem in spiritûs quiescere unitate. ↩

  2. Sur. Jam si in Dei timore divinitùs percepto probè se exerceat. ↩

Chapter 91 of 111