LXVIII. Vanden derden grade der gaven van Verstandenis

Na diere maten dat die locht wert verclaert van claerheit der sonnen, daer na wert die hitte groet, en̄ ghemeyne in vruchtbaerheden. Eest dat onse redene en̄ onse verstaen aldus verlicht wert, te bekennene met onderscede godlike waerheit, soe wert de wille, dat es de minnende cracht, verhit in riken utevloyene in trouwen en̄ in minnen inder ghemeenheit¹. Want dese gave sticht in ons een wide ghemeyne minne, overmits kennisse der waerheit dat wi vercrighen ute hare claerheit. Want die eenvuldichste dat sijn die ghesaetste, en̄ alre best in vreden in hem selven; en̄ si sijn diepst versonken in Gode, en̄ si sijn alre claerst in verstane, en̄ alder menichfuldichst in goeden werken, en̄ alre ghemeynst in uutvloyender minnen. En̄ si werden minst ghehindert, want si sijn Gode ghelijcst; want² hi is eenvoldich in sinen wesene, claerheit in sinen verstane, en̄ ene utevloyende ghemeyne minne in sinen werkene. En̄ soe wy Gode in desen drien ghelikere sijn, soe wi met hem meer verenicht sijn. En̄ hier omme selen wi in onsen gronde eenvoldich bliven, en̄ met verlichter redenen alle dinghen merken, en̄ met ghemeinre minnen alle dinc dorevloyen. Alsoe alse de sonne des hemels blivet in hare selven, dat si is eenvoldich en̄ onverwandelt, nochtan is hare claerheit en̄ hare hitte ghemeine in al de werelt.

Nu verstaet hoe wi wandelen selen met verlichter redenen in ghemeinre minnen. Die Vader es een aenbeghin alder godheit, na wesene en̄ na persone. Hier omme selen wi ons nederbughen naden gheeste, in oetmoedigher reverencien, vore die hoechheit des Vaders: soe besitten wi oetmoedicheit, die een fondament is alre doghede. Wi selen ynnichlijc anebeden, dats ere en̄ weerdicheit bieden der moghentheit des Vaders: soe werden wi gheestelike verhaven, want hi in sire macht alle dinc van niete scepte en̄ onthout. Wi selen gheven lof en̄ danc, en̄ ewighen dienst der trouwen en̄ der minnen Gods, die ons verlost heeft van den bande des viants en̄ vander ewigher doot: soe werden wi vri. Wi selen toenen en̄ claghen der wijsheit Gods blintheit en̄ onbckennisse menscheliker naturen, en̄ selen begheren dat alle menschen verclaert werden, en̄ kennisse der waerheit vercrighen: soe wert God van hem bekent en̄ gheert. Wi selen bidden der ontfermherticheit Gods vore die sonderen, op dat si bekeert werden en̄ voertgaen in dogheden: soe wert God van hem begheerlic ghemint. Wi selen gheven mildelike alle den ghenen, dies behoeven, uter riker goeden Gods, op dat si alle vervult werden en̄ wedervloyen in Gode: soe wert God van hem allen beseten. Wi selen offeren den Vader in eren en̄ in weerdicheden al den dienst en̄ alle die werke, die Christus na sijnre menscheit van minnen ye ghewrachte: soe wert al onse ghebet ghehoirt. Wi selen oec offeren den Vader in Christo Jhesu al dat ynnighe toevoeghen der inghele en̄ der heylighen en̄ alre goeder menschen: soe werden wy met hem allen verenicht inder eren Gods. Noch selen wi offeren den Vader al den dienst der heyliger Kerken, en̄ die hoghe Sacrificie van allen priesteren, en̄ al dat wi gheleysten en̄ verstaen moghen, inden name Christi, op dat wi Gode ontmoeten overmits Christum, en̄ hem gheliken in ghemeinre minnen en̄ eenvoldich overliden alle ghelijcheit, en̄ met hem verenighen in die weselike enicheyt. Altoes sele wi met Gode in enicheden bliven, en̄ met Gode en̄ met allen heylighen ewelike utevloyen in ghemeinre minnen, en̄ altoes weder inkeeren met dancbaerheden en̄ met loven, en̄ in ghebrukeliker minnen ons selven ontsinken in weseliker rasten. Dit is dat rijcste leven dat ie weet; en̄ hier mede besitten wi die gave der Verstendicheit.