LXXII. Vander ander wisen der innichster oefeninghen
Bi wilen keert hem dese ynnighe mensche begheerlike en̄ werkelike te Gode, op dat hi Gode ere en̄ weerdicheit biede, en̄ hem selven en̄ al dat hi gheleysten mach, offere en̄ vertere inder minnen Gods. En̄ hier ontmoet hi Gode met middele. Dit middel dat is de gave der smakender wijsheit, die gront en̄ oirspronc is alre doghede, en̄ elken goeden mensche in dogheden stoect en̄ beweecht, na mate sire minnen, en̄ den ynnighen mensche bi wilen soe sere gherijnt en̄ onfunet in minnen, dat alle die gaven Gods, en̄ al dat God gheven mach sonder hem selven, dat is hem te cleine en̄ het en̄ ghenoeghet hem niet; maer het meerret sijn ongheduer. Want hi hevet een inwendich vernemen ofte ghevoelen in sinen gronde, daer alle doeghede ynden en̄ beghinnen, en̄ daer hi Gode begheerlic alle doeghede offert, ende daer de minne levet. Ende hier af wert hongher en̄ dorst van minnen soe groet, dat hi hem alle uren overgheeft en̄ faeljeert sijns werkes, en̄ werct hem ute, ende wert te niete in minnen; want hi es hongherich en̄ dorstich Gods te ghesmakene, ende in elken inblicke Gods wert hi van Gode begrepen, ende wert in minnen van nuwen yerst gherenen.
Al levende soe stervet hi, ende al stervende soe wert hi weder levende. En̄ aldus wert die begheerlike hongher en̄ dorst van minnen in hem alle uren vernuwet. Dit is die andere wise, die begheerlic is, daer minne in ghelijcheden steet en̄ begheert, en̄ wilt met Gode verenighen. Dese wise is ons orberlikere en̄ eerlikere dan die ierste, want si is sake der iersten; want nieman en mach comen in rasten boven were, hi en hebbe voere begheerlic en̄ werkelic minne ghemint. En̄ hier omme moet de gracie Gods en̄ onse werkelike minne voere gaen en nacomen: dat is dat si gheoefent moet sijn vore en̄ na; want sonder minne werken,1 en moghen wi niet verdienen, noch Gode ghecrigen, noch dat selve behouden dat wi overmits minnen werken vercreghen hebben. En̄ hier omme en sal nieman ledich sijn, die sijns selfs gheweldich es en̄ minnen pleghen mach. Soe wanneer die goede mensche op enighe gave Gods ofte op enighe creature yet gheduerens hevet2, soe wert hi ghehindert in deser ynnichster oefeninghen, want dese oefeninghe es een hongher dien niet ghenoeghen en mach dan God allene.
Footnotes
Chapter 100 of 111