Skip to the text

XLVIII. Van den achtenden artikele ons gheloeves

Die achtende steen hiet Achates, ende hier stont inne Aser die achtende sone dies patriarken Jacobs. Met desen stene verstaen wi dat achtende artikel, ende met dien name Aser sinte Bartholomeuse, ons Heren apostel. Aser es alsoe vele gheseghet alse een tempel, ochte rijcheide, ochte salecheide, ochte si selen salech sijn1. Ende dit leert ons al sinte Bartholomeus in desen artikele daer hi sprect: ‘Ic gheloeve in den heileghen Gheest.’ Soe wie die gheloeft ende vaste ghetrouwet2 in den heileghen Gheest, dat es in die minne Goods, die heileghe Gheest die es sijn tempel daer hi inne bedet. Hi es sine rijcheide, daer heme wel mede ghenoeghet3. Hi es sine salechede, daer hi inne hopet, ende daer hi heme gheheel op verlaet. Ende alle die in gheloeve betrouwen dien heileghen Gheest, die selen ewech salech sijn. Gheloeven in dien heileghen Gheest, ghelike wi der edelre gemmen die men noemt Achates4, die es van bruunre varuwen, ende si heeft, rechte in midden hare, ommegaende swarte ringhe ende witte5, in menegher wijs verandert, ende te gadere ghevoeghet. Ende men seghet dat dese gemme den mensche, diese over heme draghet, maect heblec6 ende ghemint van allen menschen daer hi bi wandelt. Alsoe ghelikerwijs gheloeven in den heileghen Gheest, dat maect den mensche bruun van varuwen, dat es oetmoedech van seden ende van gronde, suver ende puur in der meininghen, met oetmoedegher ufeninghen, dat sijn witte ringhe ende swerte. Dese selen sijn altoes te gadere ghevughet, ende si selen den mensche ommegaen ende doregaen7, ende men salse veranderen ende vernuwen met ufeninghen, alsoe dicke alse men mach; want si maken den mensche diese over heme heeft minsaem ende gracioes vore Gode, ende vore die ghene die heme toe behoeren. Ende dit leert ons noch sinte Bartholomeus met sinen name, want Bartholomeus dat es alsoe vele gheseghet alse mi des op ghehanghens, ochte die sone des opghehanghens ten wateren8. Nu merct, die inghanc in den heileghen Gheeste met minnen ende met gheloeve, dat es ene sake9 dat de mensche op ghehanghen wert boven hem selven; ende hier omme heeft hi ·j· inspreken van dien gheeste Goods, dat hi heme es ·j· sone des opghehanghens10; ende hi antwert weder den heileghen Gheeste van binnen dat hi wilt sijn ·j· sone des opghehanghens ten wateren11, dat es toe den gaven dies heilechs Gheests, die ons op hanghen doen ende sonen maken, ende daer inne blivende behouden12.

Footnotes

  1. Sur. templum, vel divitiae, seu beatitudo, aut beatus erit. ↩

  2. Thans zegt men vertrouwen of betrouwen. ↩

  3. Sur. quibus abundè contentus est. ↩

  4. In 't fransch agate. Zie over diens soorten Plinius, Lib. XXXVII, cap. 54. ↩

  5. Sur. habens in medio circulos nigros et albos, junctos et variatos. ↩

  6. Sur. gratum cunctis quibuscum vivit, et amabilem efficere. ↩

  7. Sur. ambire ac penetrare hominem. ↩

  8. B. alse mi des opghehanghens, ochte die sone mi des opghehangens, ochte die sone des opghehangens ten wateren. Hiermede komt C. overeen, behalve dat het tweede mi daer wegblyft. Surius heeft half en half vertaeld: filius suspendentis me, vel filius suspendentis aquas. ↩

  9. Sur. causa est. ↩

  10. Sur. esse se illi filium suspendentis sive suspensi. ↩

  11. Sur. suspendentis aquas, vel suspensi ad aquas. ↩

  12. Sur. praestantque ut in hoc perseveremus. ↩

Chapter 49 of 159