XLIX. Vanden negheden artikele des gheloefs
De neghende steen hiet Ametistus, ende hierinne stont Ysacar, die neghende sone her Jacobs. Met desen stene verstaen wi dat neghende artikel ons gheloefs, ende met Ysacarre sinte Matheuse, ons Heren apostel. Want Ysacar ludet also vele alse die hem bedinct1, ochte ghedinkende den Here2, ochte ·j· man des loens3, ochte hi es mijn loen4. Ende dit vinde wi eighenleke al in sinte Matheuse; want hi bedachte heme wel, doe hi die sonden ende die werelt liet; ende hi was ghedinkende den Here, doe hi Christum ontfinc in sinen huse, ende sijn apostel wart, ende volghede heme na met doechden. Ende hi was ·j· man des loens, dat es loens werdech5, doe hi dat Ewangelium Christi screef, ende leerde, ende leefde6; ende doe hi dit neghende artikel sette7 ende sprac aldus: ‘Ic gheloeve die heileghe Kerke ghemeine8.’ Ende hi mach nu wel spreken dat God sijn loen es eweleke, overmids sine goede werke. Dit artikel ghelijct men wel den Ametiste. Die ametist heeft purpur varuwe, gheminghet met violeite, ende ute heme scinen gracileke blickende vlammen alse roede rosen9; ende hi es sere lichte te gravene10, ende hi wast in Indien. Alle dese manieren vinde wi in die heileghe Kerke, want si es met purpere gheciert, dat es met dien bloede ons Heren, ende der apostelen, ende der merteleren; ende dit es met violeite gheminghet, dat es met allen manieren van doechden. Ende hier ute scinen gracileke blickende vlammen alse roede rosen, dat es die inwindeghe minne die in die heileghe Kerke gheufent es ende ons gheoppenbaert, overmids groete uutwindeghe werke11. Dese ametist, dat es die heileghe Kerke, es sere lichte in te gravene, want den ghewareghen gheloeveghen mensche sijn alle goede werke licht te beginnene ende te volbringhene. Die ametist wast in Indien, dat es in den opganghe der sonnen. Ende Indien ludet alsoe vele als ·j· teken der soetecheit12, ochte ·j· verlichtende voreganc13; ende aldus wast die heileghe Kerke, ende nempt toe in dien opgange der ewegher sonnen. Ende si wast oec in den tekene der soetecheit14, dat sijn alle die sacramente dat tekene sijn, daer groete soetecheit in verborghen es. Ende si wast oec in den verlichtenden voreganc, dat sijn die exemple der heileghen ende goeder menschen. Ende dit tughet ons sinte Matheus met sinen name; want Matheus es alsoe vele gheseghet alse een ghevere des raeds15, ochte ene gave der haestecheit16; want sijn exempel, ende der andere heileghen, dat sijn onse raetgeveren hoe wi leven selen. Ende die gave der haestecheit dat es die gracie Goods, die in enen oghenblicke volbringhet al dies ons noel es, op dat wi ons ordenleke voeghen willen ende vereneghen met der ghemeinheit der heilegher Kerken17, die een es al erterike dore, ende ghemeine met al haerre verdienten allen gheloeveghen menschen.
Footnotes
-
Sur. memorem. ↩
-
Sur. Domini reminiscentem. ↩
-
Sur. virum mercedis. ↩
-
Sur. mercedem meam. ↩
-
Sur. mercede dignus. ↩
-
Sur. scripsit, docuit, observavit. ↩
-
Sur. in symbolo collocans, dixit. ↩
-
Sur. catholicam. ↩
-
Sur. et quasi rosae nitor, leniter quasdam flammulas fundens. ↩
-
Sur. potestque facile scalpi. ↩
-
Sur. per insignes actus et opera externa. ↩
-
Alle de handschriften hebben dit. By Surius echter heet het intùs dilucidus. ↩
-
Sur. praecessio illuminans. ↩
-
Sur. crescit etiam in nutu dilucido in occultis. ↩
-
Sur. dator consilii. ↩
-
Sur. donum festinationis. ↩
-
Sur. si tamen rectè ac ordine cum sancta Ecclesia communione sive communitate nos conjungere atque unire velimus. ↩
Chapter 50 of 159