LIV. Vanden ·iiij· guldenen rincskenen ende den ·ij· ketenkenen des Redeleken

Ghi selt weten dat, in die overste horeke van den Redeleken des besscops Aarons, soe waren gheset twe guldene rincskene, ende daer in hinghen ·ij· guldene ketenkene, ende die waren ghehecht op die scouderen des priesters in twe guldene hexkene¹, alsoe dat dat een ketenken in dat ander cruuswijs vergaderde² vore die borst dies oversten priesters. Hier mede verstaen wi dat onse verlichte redene met al hare cierheit moet ghehecht sijn in enecheit ons Gheests overmids twe guldene ringhe, met tween guldenen ketenen, in twee guldene hake. Die ierste rinc dat es, boven redelec verstaen³ Gode wel betrouwen. Die ander rinc dat es sonder ghemerc⁴ in enecheit scouwen⁵. Hier mede gheet redene boven hare selven. In den iersten rinc hanet ene ketene, dat es ene op gaende minne sonder vrese; in den anderen rinc hanct die andere ketene, dat es een onghebeelt vrede in Gode, die niemen ontsaten en mach⁶. Op gaende minne sonder vrese, ende onghebeelt vrede in enecheit, dese bliven te gadere ende in een, sonder sceden. Hier toe behoren twe guldene hake, dat es een overnaturlec dobbel treckende onthout⁷ in die enecheit, overmids die gaven Goods ende dat optrecken der enecheit ons gheests⁸.

In die twe nederste hoerneke van dien Redeleken stonden oec twe guldene rincskene, ende daer dore ginc ene stertele⁹ van jacincte, ende die was vaste gevuecht ane dat gurdel¹⁰ ende si ghinc op van achter¹¹ tote onder die twe stene die stonden op die scouderen. Ende daer was die stertele vaste gehecht in twe guldene rincskene, alsoe dat dat Redeleke altoes onberuerleke staende bleef vore die borst, in die openheit dies overscoudercleets¹², en dat dat een met den anderen altoes verenecht moeste bliven¹³.

Hier mede proeve wi dat verlichte redene moet hebben in heren nedersiene¹⁴ twe guldene ringhe, dat es minne ten doechden ende toe den evenkersten¹⁵; want groet gheloeve ende claer verstaen, al mocht sijn sonder nedersien met goeden werken¹⁶, dat ware doet vore Gode. Dese twe ringhe, dat es minne ten doechden ende ten evenkersten, die selen dore gaen sijn met eenre stertelen van jacincte, dat es bescedenheiden; ende die stertele, dat es bescedenheit, sal ghevoeghet sijn ane dat gurdel, dat es, dat dat besceden ghemerc¹⁷ dat ute verlichter redenen comt sal toeghevoecht sijn den gurdele, ende regeren ende onthouden¹⁸ alle die doechde, die wi hier vore den gurdele ghelijcten. Ende dese stertele der bescedenheit sal achter ons opgaen, in elke side, tote onsen scouderen, alsoe dat onse bescedenheit oppenbaer si allen menschen, dat sijs ghebetert werden¹⁹. Ende hier omme sal si achter ons in der oppenbaerheit ghehecht sijn in twe guldene ringhe, dat es dat wi daer na staen selen dat alle menschen, daer wi bi wandelen²⁰, proeven ende merken mogen dat wi Goods ere meinen ende haerre alre salecheit. Dit sijn twe ringhe, die altoes behouden die bescedenheit wel gheordent in allen doechden. Eest also dat onse redene aldus verlicht es opgaende boven hare selven te Gode in lichte des gheloefs, ende nederwert ten evenkersten in allen manieren van doechden, met rechter intencien: soe blijft si omberoerlec met der enecheit ende enecheit met hare²¹.