Skip to the text

LXXI. Vander ierster vlecken

Die ierste vlecke van desen, dat es gheesteleke blintheit, ende dese blintheit mach sijn in ·iij· manieren. Die ierste blinde dat sijn die ongheleerde, die alsoe leec sijn1, dat si dien dienst, daer die priestere toe ghebonden sijn, niet en souden connen ghedoen. Dese en salmen niet wien, noch si en selens niet soeken; want si sijn te blent. Die andere blende dat sijn naturleke sotte, die en gheen redelec onderscheet en hebben tusschen doghede ende ondoghede. Die derde blende dat sijn die hoeverdeghe, die heerscap ende hoecheit boven andere menschen soeken ende begaren; dien meer ghelust datmen hen diene, dan dat si dienen souden. Dese sijn alle gheesteleke verblint in hoverden2; want priesterscap ende alle digniteite dat sijn alle ambachte van dienste; ende soe die dienst meerre ende ghemeinre es, soe hi altoes hoghere ende edelre es3. Ende dit proeven wi in Christo, die ·j· ghemeine dienare was alle der werelt. Ende hier omme scrijft heme oec die paeus knecht der knechte Goods: ende alsoe moet hi heme ghevulen, sal hi Christus navolghere sijn. Siet, aldus es hoverde die ierste vlecke, die den mensche verblent.

Footnotes

  1. Sur. qui adeo laici sunt. ↩

  2. Sur. Hujus farinae homines omnes per superbiam spiritaliter occaecati sunt. ↩

  3. Sur. quantoque officium vel servitus ejuscemodi major algue communior est, tanto semper et celsior et praestantior est. ↩

Chapter 72 of 159