LXXXVI. Vander anderen offeranden

Hier na brachte Aaron ende sine sonen enen weder, dat was ·j· jarech lam¹. Ende daer op leiden si hare hande, ende offerdent Gode vore die dore des tabernakels. Ende Moyses die doedde dien weder, ende storte dat bloet op dien outaer, ende al dat vleesch sneet hi in stucken. Ende alse die binnenste van dien weder ghedwaghen waren ende sine voete, soe leide hi die binnenste ende die voete op dat ghesnedene vleesch, ende op dat hoet: ende altemale desen weder offerde hi in den viere op dien outaer. Ende dese offerande ons Heren die was die alre soetste roeke der sacrificien Goods².

Dese figure seldi aldus verstaen: ghelikerwijs dat vore gheseget es, soe mote wi onsen lichame Gode offeren in penitencien, ende in wederstane alre ongheordender liefden: ende hier mede doeden wi dat calf, dat es onse beesteleke leven; ende alsoe wert onse nature sachtmoedech, ghedoechsam ende onnoesel ghelije enen scape. Ende met deser onnoeselheit come wi vore die dore des tabernakels, dat es vore die jegewordecheit Goods, ende legghen onse hande op onse hoet, dat es, dat wi ons met vrien wille ende met vrien moede Gode offeren selen al te verberne in sijnre minnen³. Ende Christus, onse overste bisscob, die sal doeden onse offerande, ende storten dat bloei op den outaer Goods, dat es, dat wi in sire cracht, ende overmids sine hulpe, onse eighene bloet verwinnen selen ende onse nature alsoe doeden, dat wi in allen sinen gaven ende in al onser ufeninghen anders niet soeken noch meinen en selen, dan al te verberne in sijnre minnen. Want soeke wi ons selven troest ende solaes⁴, soe leven wi noch der naturen. Ende hier omme moeste dat lam jarech sijn, want alsoe langhe als wi troest ende gherief soeken in iet dat God niet en es, soe sijn wi noch te jonc; ende alsoe langhe alse wi iet minnen dat wi omme Gode niet en minnen, soc en moghe wi ons te male niet offeren in den brande der minnen Goods. Dit lam moeste oec ·j· weder sijn die vrochbaer was ende sonder vlecke⁵; want alse wi sonder vlecke sijn van doetsonden, ende wi ons met vrien moede Gode offeren al te verberne in sijnre minnen, dat werc es manlec, ende vrochbaer wortele onser minnen ende alre doechde; want het wert ghesaect uten beroerne Goods ende ute onser vriheit. Ende hier omme sele wi altoes ende ewelec verberren ende vernuwen, ende nemmermeer ledech sijn⁶. Ende onse eenvuldeghe offerande⁷ die sal Christus sniden in vele stucken; want hi sal ons gheven ende leeren onderscheet in innegher ufeninghen in menegher wijs⁸. Ende alse die binnenste onser consciencien ghedwaghen sijn van allen ghebreken, ende die voete onser begherten van alre ongheordender lost, dan sal hi onse ghesuverde binnenste ende onse wel gheordende begheerte te gadere voeghen op dat ghesnedene vleesch al onser inwendegher doghede, ende op dat hoet onser ghevrider willecheit⁹: ende altemale dese offerande sal hi met ons, ende wi met heme, offeren te verberne in den viere der minnen Goods.

Siet, dese offerande ons Heren dit es die alre soetste roke der sacrificien Goods.