XCIV. Vander borst der verheffinghen

Maer ghi selt merken, doe Aaron die offerande ophief, doe leide Moyses die borst van den weder boven al die offerande: ende daeromme was si ghenoemt die borst der verheffinghen. Ende dat betekent ons dat ieghewelcs priesters herte dat te Gode verhaven es boven alle dinc, dat wert vervult met der wijsheit Gods; want dat hoechste ende dat edelste dat in ons es, dat wi Gode offeren moghen al te verberne in sijnre minnen, dat es ene ledeghe verhavene borst¹, daer die wijsheit Gods inne regneert.

Ghi selt oec merken dat Moyses dese consecracie dede alse een bisscob van Gods weghen; ende daer omme behoerde heme toe van rechte die scoudere ende die borst: ende dit recht dat gaf hi Aaronne ende sinen sonen. Maer omme dat dit was een offer daer si mede gheheilecht wor- den, so en mochten sijs niet behouden, maer si moestent Moysesse weder gheven, ende al te verberne in die eere Gods. Ende hier inne werde wi gheleert dat alle macht, ende alle eere, ende alle heilecheit principaelleke van Gode comt overmids Christumme, ende dore die princen der heilegher Kerken²; ende hier omme sprac Christus, die overste prince, dat sine leringhe sine niet en ware maer des gheens diene ghesent hadde³. Ende hi bat oec sinen Vader dat bi sine jongheren heilechde⁴, nochtan dat hi selve God was ende machtich alre dinc. Ende dit was die sake⁵ dat heme en gheen prelaet verweenen noch verheffen en soude in enich ambacht ochte digniteit der heilegher Kerken⁶.